บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด · เตรียมตัวก่อนไปสถานีตำรวจ

ส่วนที่หนึ่ง ก่อนถึงสถานีตำรวจ

การไปรับทราบข้อกล่าวหาตามหมายเรียกกับการประกันตัวในชั้นพนักงานสอบสวน

ผู้ต้องหาที่ไปรับทราบข้อกล่าวหาตามหมายเรียกและไม่ได้ถูกจับ ไม่อยู่ในความหมายของการควบคุมตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๒ (๒๑) การขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑) จึงเกิดขึ้นเมื่อมีการจับ ส่วนผู้ที่ศาลออกหมายขังตามคำร้องที่ยื่นตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า ยื่นขอปล่อยชั่วคราวต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒)

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

ดาวน์โหลดหน้านี้เป็นไฟล์ PDF บนหัวกระดาษของ Eksiam & Partners Co., Ltd.

สาระสำคัญ

  • การรับทราบข้อกล่าวหา คือการที่พนักงานสอบสวนแจ้งข้อเท็จจริงที่กล่าวหาและแจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องหา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ และการแจ้งข้อหาต้องมีหลักฐานตามสมควรว่าผู้นั้นน่าจะได้กระทำผิด
  • ผู้ที่ไปพบพนักงานสอบสวนตามหมายเรียกและไม่ได้ถูกจับ ยังไม่อยู่ในความหมายของ "ควบคุม" เพราะมาตรา ๒ (๒๑) ให้ความหมายของการควบคุมไว้สำหรับผู้ถูกจับ
  • การขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑) ใช้กับผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมอยู่ ส่วนผู้ต้องหาที่ต้องขังตามหมายศาลยื่นขอปล่อยชั่วคราวต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒) คำถามว่าต้องประกันตัวหรือไม่จึงขึ้นกับว่ามีการจับหรือมีหมายขังหรือไม่
  • ถ้าพนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุออกหมายขังตามมาตรา ๗๑ มีอำนาจสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลเพื่อขอออกหมายขัง ตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า และศาลเป็นผู้พิจารณาโดยนำมาตรา ๘๗ มาใช้โดยอนุโลม
  • ผู้ต้องหาที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งให้ไปศาลอาจถูกจับโดยไม่มีหมายจับ และพนักงานสอบสวนมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมตัวไว้
  • ถ้ามีหมายจับอยู่ก่อนวันไปพบ ผู้นั้นอาจถูกจับตามหมาย การควบคุมหลังการจับต้องไม่เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดีตามมาตรา ๘๗ และผู้ต้องหายื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวได้ตามมาตรา ๑๐๖

การรับทราบข้อกล่าวหาตามมาตรา ๑๓๔ คืออะไร

การรับทราบข้อกล่าวหา คือขั้นตอนที่ต่อจากการไปพบพนักงานสอบสวนตามหมายเรียก ซึ่งอธิบายไว้ในหน้าหลัก หมายเรียกผู้ต้องหาจากตำรวจ ขั้นตอนนี้เป็นไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ วรรคหนึ่ง ซึ่งให้พนักงานสอบสวนถามชื่อ อายุ อาชีพ และที่อยู่ของผู้ต้องหา แจ้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำที่กล่าวหา แล้วจึงแจ้งข้อหาให้ทราบ เมื่อผู้ต้องหาถูกเรียก ส่งตัวมา หรือเข้าหาพนักงานสอบสวนเอง1

คำว่า "รับทราบข้อกล่าวหา" "ไปพบตามหมายเรียกผู้ต้องหา" และ "ถูกแจ้งข้อหา" ที่ใช้กันทั่วไป หมายถึงขั้นตอนเดียวกันนี้ บุคคลที่ถูกแจ้งข้อหามีฐานะเป็นผู้ต้องหา คือบุคคลผู้ถูกหาว่าได้กระทำความผิดแต่ยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล ตามมาตรา ๒ (๒)2 ฐานะผู้ต้องหาจึงเกิดก่อนที่พนักงานอัยการจะตัดสินใจฟ้องหรือไม่ฟ้อง

มาตรา ๑๓๔ วางลำดับของขั้นตอนไว้สามขั้น

ลำดับการดำเนินการของพนักงานสอบสวนฐานในมาตรา ๑๓๔
๑ถามชื่อตัว ชื่อสกุล สัญชาติ บิดามารดา อายุ อาชีพ ที่อยู่ และที่เกิดวรรคหนึ่ง
๒แจ้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำที่กล่าวหาว่าผู้ต้องหาได้กระทำผิดวรรคหนึ่ง
๓แจ้งข้อหา โดยต้องมีหลักฐานตามสมควรว่าผู้นั้นน่าจะได้กระทำผิดตามข้อหานั้นวรรคหนึ่งและวรรคสอง

มาตรา ๑๓๔ วรรคสามและวรรคสี่ยังให้ผู้ต้องหามีสิทธิได้รับการสอบสวนด้วยความรวดเร็ว ต่อเนื่อง และเป็นธรรม และให้พนักงานสอบสวนต้องให้โอกาสผู้ต้องหาที่จะแก้ข้อหาและแสดงข้อเท็จจริงอันเป็นประโยชน์แก่ตน3 สิทธิทั้งสองข้อนี้เป็นเหตุผลที่ผู้ต้องหาควรเตรียมข้อเท็จจริงและเอกสารของตนไปตั้งแต่วันรับทราบข้อกล่าวหา

ข้อหาที่แจ้งในวันนั้นอาจไม่ใช่ข้อหาทั้งหมดที่พนักงานอัยการจะใช้ฟ้อง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๖๕๙/๒๕๖๓ ในหมวดคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้องของหน้านี้ วินิจฉัยว่าการแจ้งข้อหาตามมาตรา ๑๓๔ มีเจตนารมณ์ให้ผู้ต้องหาทราบว่าจะถูกสอบสวนในเรื่องใด และไม่จำต้องแจ้งทุกข้อหา ทุกตัวบท และทุกกระทงความผิดเสมอไป ผู้ต้องหาจึงควรขอทราบข้อเท็จจริงที่ถูกกล่าวหาให้ครบถ้วน มากกว่าดูเพียงชื่อข้อหาที่ระบุในหมายเรียก

การตรวจหมายเรียกก่อนไปพบ และความต่างระหว่างหมายเรียกผู้ต้องหากับหมายเรียกพยาน อธิบายไว้ในหน้าหลักเดียวกัน

ผู้ที่ไปตามหมายเรียกถูกควบคุมตัวหรือไม่

ผู้ต้องหาที่ไปพบพนักงานสอบสวนตามหมายเรียกและไม่ได้ถูกจับ ยังไม่ใช่ผู้ถูกควบคุม เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๒๑) ให้ความหมายของการควบคุมว่า การคุมหรือกักขังผู้ถูกจับโดยพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในระหว่างสืบสวนและสอบสวน4 การไปตามหมายเรียกโดยไม่มีการจับจึงไม่ทำให้ผู้นั้นเป็นผู้ถูกควบคุม

หมายเรียกเป็นเครื่องมือของกฎหมายที่ใช้ให้บุคคลมาพบพนักงานสอบสวน มาตรา ๕๒ วรรคหนึ่งกำหนดว่าการที่จะให้บุคคลใดมาที่พนักงานสอบสวนเนื่องในการสอบสวน ต้องมีหมายเรียกของพนักงานสอบสวน5 การไปตามหมายเรียกจึงเป็นการปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ไม่ใช่การถูกจับ

การจับเป็นเครื่องมืออีกประเภทหนึ่ง มาตรา ๗๘ วางหลักว่าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งของศาลไม่ได้ เว้นแต่เป็นกรณีที่มาตรานั้นระบุไว้ เช่น ความผิดซึ่งหน้า หรือมีเหตุออกหมายจับตามมาตรา ๖๖ (๒) แต่มีความจำเป็นเร่งด่วน6 เมื่อมีการจับแล้ว มาตรา ๘๔/๑ ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งรับตัวผู้ถูกจับไว้ปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ก็ได้7 และมาตรา ๘๗ ห้ามควบคุมผู้ถูกจับไว้เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี8

การขอปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวนผูกอยู่กับการควบคุม มาตรา ๑๐๖ (๑) ให้ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ เมื่อผู้ต้องหาถูกควบคุมอยู่และยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล9

ฐานะของผู้ที่ไปสถานีตำรวจอำนาจของเจ้าพนักงานตามตัวบทการขอปล่อยชั่วคราว
ไปตามหมายเรียก ไม่ได้ถูกจับ และไม่มีหมายจับแจ้งข้อหาและถามคำให้การตามมาตรา ๑๓๔ยังไม่เกิด เพราะยังไม่มีการควบคุม
ไปตามหมายเรียก และพนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุออกหมายขังสั่งให้ไปศาลเพื่อขอออกหมายขังตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้าถ้าศาลออกหมายขัง ยื่นต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒)
ไม่ไปศาลตามคำสั่งของพนักงานสอบสวนจับโดยไม่มีหมายจับ แล้วปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมไว้ยื่นต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑)
มีหมายจับอยู่ก่อนวันไปพบจับตามหมาย แจ้งข้อกล่าวหาและอ่านหมายจับให้ฟังตามมาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑)ยื่นต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑) หรือต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒) แล้วแต่ว่าถูกควบคุมหรือต้องขังตามหมายศาล

ความเห็นของสำนักงาน: เมื่ออ่านมาตรา ๒ (๒๑) มาตรา ๑๐๖ (๑) และมาตรา ๑๓๔ วรรคห้าประกอบกัน ผู้ต้องหาที่ไปพบตามหมายเรียก ไม่ได้ถูกจับ และไม่มีหมายจับ ไม่มีบทบัญญัติใดกำหนดให้ต้องยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวเพียงเพราะได้รับทราบข้อกล่าวหาแล้ว หากเจ้าพนักงานแจ้งให้ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราว ผู้ต้องหาควรขอทราบว่าเป็นการควบคุมตามอำนาจในมาตราใด และขอให้บันทึกเหตุนั้นไว้

อำนาจของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า

มาตรา ๑๓๔ วรรคห้า ให้อำนาจพนักงานสอบสวนสั่งให้ผู้ต้องหาที่ไม่ใช่ผู้ถูกจับและยังไม่มีหมายจับไปศาลเพื่อขอออกหมายขังได้ทันทีหลังแจ้งข้อกล่าวหา เมื่อเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นตามมาตรา ๗๑ และถ้าผู้ต้องหาไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง พนักงานสอบสวนจับได้โดยไม่มีหมายจับ10

อำนาจตามวรรคห้าใช้ได้เมื่อครบเงื่อนไขสี่ประการ

  1. ได้มีการแจ้งข้อกล่าวหาแก่ผู้ต้องหาตามมาตรา ๑๓๔ วรรคหนึ่งแล้ว
  2. ผู้ต้องหาไม่ใช่ผู้ถูกจับ
  3. ยังไม่ได้มีการออกหมายจับผู้ต้องหานั้น
  4. พนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นได้ตามมาตรา ๗๑

มาตรา ๗๑ วรรคหนึ่งให้ศาลออกหมายขังผู้ต้องหาได้ในระหว่างสอบสวน และให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๖๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม11 มาตรา ๖๖ กำหนดเหตุที่จะออกหมายจับไว้สองกรณี คือ มีหลักฐานตามสมควรว่าน่าจะได้กระทำความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี หรือน่าจะได้กระทำความผิดอาญาและมีเหตุอันควรเชื่อว่าจะหลบหนี จะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือจะก่อเหตุอันตรายประการอื่น12

มาตรา ๖๖ วรรคสองยังให้สันนิษฐานว่าบุคคลจะหลบหนี เมื่อบุคคลนั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง หรือไม่มาตามหมายเรียกหรือตามนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร12 การไปตามหมายเรียกตามวันและเวลาที่กำหนด จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ผู้ต้องหาใช้ประกอบการแสดงต่อพนักงานสอบสวนและศาลว่าไม่มีพฤติการณ์หลบหนี

เมื่อพนักงานสอบสวนสั่งให้ไปศาล ศาลเป็นผู้พิจารณาว่าจะออกหมายขังหรือไม่ โดยนำมาตรา ๘๗ มาใช้บังคับแก่การพิจารณาโดยอนุโลม มาตรา ๘๗ วรรคแปดให้ผู้ต้องหามีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยานในการไต่สวนตามวรรคสามและวรรคเจ็ด13 ความเห็นของสำนักงาน: เมื่อมาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้นำมาตรา ๘๗ มาใช้โดยอนุโลม สิทธิตามวรรคแปดจึงใช้แก่การไต่สวนคำร้องขอออกหมายขังในกรณีนี้ด้วย ผู้ต้องหาที่ได้รับคำสั่งให้ไปศาลจึงควรมีทนายความไปในการไต่สวนนั้น

ถ้าศาลออกหมายขัง ผู้ต้องหาเป็นผู้ต้องขังตามหมายศาล คำร้องขอปล่อยชั่วคราวต้องยื่นต่อศาลนั้นตามมาตรา ๑๐๖ (๒)14 ผู้ต้องหาจึงควรเตรียมผู้ยื่นคำร้องและหลักประกันไว้ก่อนวันไปศาล

ถ้าคำสั่งให้ไปศาลออกในเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ มาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้พนักงานสอบสวนสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลในโอกาสแรกที่ศาลเปิดทำการ ผู้ต้องหาควรขอทราบวันเวลาและศาลที่ต้องไปให้ชัดเจน เพราะการไม่ไปตามคำสั่งเป็นเหตุให้พนักงานสอบสวนจับได้โดยถือว่าเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วน

กรณีที่มีหมายจับอยู่ก่อนวันไปพบ

ถ้าศาลออกหมายจับผู้ต้องหาไว้ก่อนวันไปพบ เจ้าพนักงานจับผู้นั้นตามหมายได้ เมื่อเจ้าพนักงานเป็นผู้จับ มาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑) ให้เจ้าพนักงานแจ้งข้อกล่าวหาและรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุแห่งการจับ ถ้ามีหมายจับให้แจ้งและอ่านให้ฟัง และมอบสำเนาบันทึกการจับแก่ผู้ถูกจับ15

ผู้ถูกจับมีสิทธิตามมาตรา ๗/๑ ได้แก่ สิทธิแจ้งหรือขอให้เจ้าพนักงานแจ้งญาติหรือผู้ซึ่งไว้วางใจทราบถึงการจับกุมและสถานที่ที่ถูกควบคุม สิทธิพบและปรึกษาผู้ซึ่งจะเป็นทนายความเป็นการเฉพาะตัว สิทธิให้ทนายความหรือผู้ซึ่งไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำ สิทธิได้รับการเยี่ยมหรือติดต่อกับญาติ และสิทธิได้รับการรักษาพยาบาลโดยเร็วเมื่อเจ็บป่วย16 รายละเอียดของสิทธิเหล่านี้อยู่ในหน้า ญาติถูกจับและสิทธิผู้ถูกจับกุม

หลังการจับ ผู้ต้องหาหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนได้ตามมาตรา ๑๐๖ (๑) และถ้าผู้ต้องหาต้องขังตามหมายศาลแล้ว ให้ยื่นต่อศาลนั้นตามมาตรา ๑๐๖ (๒) และมาตรา ๑๐๗ ให้เจ้าพนักงานรีบสั่งอย่างรวดเร็ว โดยผู้ต้องหาทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด17 การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวทำได้เฉพาะเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อตามมาตรา ๑๐๘/๑ และคำสั่งต้องแสดงเหตุผลและแจ้งเป็นหนังสือโดยเร็ว18 ส่วนการเรียกประกันหรือหลักประกันจะเรียกจนเกินควรแก่กรณีมิได้ ตามมาตรา ๑๑๐ วรรคสาม19

ถ้าผู้ถูกจับไม่ได้รับการปล่อยชั่วคราว และมีเหตุจำเป็นเพื่อทำการสอบสวนหรือการฟ้องคดี มาตรา ๘๗ วรรคสามให้นำตัวไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ถูกจับถูกนำตัวไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน8 หลักเกณฑ์ของคำร้อง ผู้ยื่น หลักประกัน และระยะเวลาการปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวน อธิบายไว้ในหน้า ประกันตัวชั้นตำรวจ

ผู้ต้องหาที่ไม่ทราบว่ามีหมายจับหรือไม่ ควรมอบหมายให้ทนายความหรือที่ปรึกษากฎหมายสอบถามพนักงานสอบสวนก่อนวันไปพบ เพื่อเตรียมผู้ยื่นคำร้องและหลักประกันไว้ล่วงหน้า และเพื่อให้การไปพบเป็นไปตามวันเวลาที่นัดหมายไว้

การเตรียมตัวก่อนวันไปรับทราบข้อกล่าวหา

การเตรียมตัวที่สำคัญ คือ ตรวจหมายเรียก จัดเอกสาร กำหนดตัวทนายความหรือผู้ซึ่งไว้วางใจที่จะเข้าฟังการสอบปากคำ และตัดสินใจล่วงหน้าว่าจะให้การหรือไม่ให้การ เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔/๓ และมาตรา ๑๓๔/๔ รับรองสิทธิทั้งสองประการไว้

ลำดับการเตรียมตัวที่สำนักงานใช้กับผู้ที่ได้รับหมายเรียกผู้ต้องหา มีดังนี้

  1. ตรวจข้อความในหมายเรียกให้ครบตามมาตรา ๕๓ โดยเฉพาะเหตุที่เรียก สถานที่ วันเวลาที่ให้ไปถึง และชื่อกับตำแหน่งของพนักงานสอบสวนผู้ออกหมาย20
  2. นำบัตรประจำตัวประชาชนหรือหนังสือเดินทาง และหมายเรียกฉบับจริงไปในวันนัด
  3. รวบรวมเอกสารและหลักฐานที่ใช้แก้ข้อหาหรือแสดงข้อเท็จจริงอันเป็นประโยชน์แก่ตน ตามสิทธิในมาตรา ๑๓๔ วรรคสี่3
  4. กำหนดตัวทนายความหรือผู้ซึ่งไว้วางใจที่จะเข้าฟังการสอบปากคำ ตามมาตรา ๑๓๔/๓21
  5. ตัดสินใจล่วงหน้าว่าจะให้การในวันนั้น ขอให้การภายหลัง หรือไม่ให้การ ตามสิทธิที่พนักงานสอบสวนต้องแจ้งก่อนถามคำให้การตามมาตรา ๑๓๔/๔22
  6. เตรียมรายชื่อผู้ที่จะยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวและหลักประกันไว้ สำหรับกรณีที่ศาลออกหมายขังตามคำร้องที่ยื่นตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า หรือกรณีที่มีหมายจับอยู่แล้ว

มาตรา ๑๓๔/๔ วรรคสามบัญญัติว่าถ้อยคำที่ผู้ต้องหาให้ไว้ก่อนได้รับแจ้งสิทธิ หรือก่อนการดำเนินการตามมาตรา ๑๓๔/๑ ถึงมาตรา ๑๓๔/๓ จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิดของผู้นั้นไม่ได้22 ผู้ต้องหาจึงควรฟังการแจ้งสิทธิให้ครบก่อนเริ่มให้ถ้อยคำใด และอ่านบันทึกคำให้การทั้งฉบับก่อนลงลายมือชื่อ รายละเอียดของสิทธิในการถามคำให้การอยู่ในหน้า สิทธิผู้ต้องหาชั้นสอบสวน

สำนักงานให้คำปรึกษาก่อนวันไปรับทราบข้อกล่าวหา และที่ปรึกษากฎหมายหรือทนายความของสำนักงานไปสถานีตำรวจพร้อมผู้ต้องหาได้ ขอบเขตงานและขั้นตอนการรับงานอยู่ในหน้า ที่ปรึกษากฎหมายและทนายความไปสถานีตำรวจพร้อมท่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาในหมวดนี้ทุกฉบับเปิดตรวจจากระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา เมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ ข้อความในเครื่องหมายคำพูดคัดจากคำพิพากษาฉบับย่อคำต่อคำ ส่วนข้อความนำหน้าเป็นการสรุปของสำนักงานเพื่อให้เห็นว่าคำวินิจฉัยนั้นใช้กับขั้นตอนที่สถานีตำรวจอย่างไร

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/256325

ข้อหาที่แจ้งในวันรับทราบข้อกล่าวหาไม่จำต้องครบทุกข้อหา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การแจ้งข้อหาตามมาตรา ๑๓๔ มีเจตนารมณ์ให้ผู้ต้องหาทราบว่าจะถูกสอบสวนในเรื่องใด จึงไม่จำต้องแจ้งทุกข้อหา ทุกตัวบท และทุกกระทงความผิด ผู้ต้องหาที่ไปรับทราบข้อกล่าวหาจึงควรขอทราบข้อเท็จจริงที่ถูกกล่าวหาให้ครบ มากกว่าดูเพียงชื่อข้อหาในหมายเรียก

“ป.วิ.อ. มาตรา 134 บัญญัติให้พนักงานสอบสวนต้องแจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องหานั้น มีเจตนารมณ์เพียงเพื่อให้ผู้ต้องหาทราบว่าจะถูกสอบสวนในเรื่องใดและทราบว่าการกระทำของผู้ต้องหาเป็นความผิด โดยไม่จำต้องแจ้งทุกข้อหา ทุกตัวบทกฎหมาย และทุกกระทงความผิดเสมอไป เดิมพนักงานสอบสวนแจ้งข้อกล่าวหาแก่จำเลยว่ากระทำความผิดในช่วงเวลาใดไว้ แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าจำเลยกระทำความผิดในช่วงเวลาอื่นด้วย ก็สามารถสอบสวนข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำในช่วงเวลาอื่นเพิ่มเติมได้ ถือได้ว่ามีการสอบสวนในความผิดที่จำเลยกระทำในช่วงวันเวลาอื่นโดยชอบแล้ว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดที่จำเลยกระทำในช่วงเวลาที่การสอบสวนได้ความเพิ่มเติมได้”

กฎหมายเปรียบเทียบ: ผู้ที่ไปพบตำรวจโดยไม่ถูกจับในอังกฤษ และหน้าที่มาตามหมายเรียกในเยอรมนี

กฎหมายอังกฤษและเวลส์บัญญัติสถานะของผู้ที่ไปสถานีตำรวจโดยไม่ถูกจับไว้โดยตรง Police and Criminal Evidence Act 1984 (พระราชบัญญัติตำรวจและพยานหลักฐานทางอาญา ค.ศ. ๑๙๘๔) section 29 (มาตรา ๒๙) ให้ผู้ที่ไปช่วยการสืบสวนโดยสมัครใจมีสิทธิออกจากสถานีได้เมื่อประสงค์ เว้นแต่ถูกจับ และเมื่อเจ้าพนักงานตัดสินใจไม่ให้ออก ต้องแจ้งผู้นั้นทันทีว่าถูกจับแล้ว23

กฎหมายไทยไม่มีบทบัญญัติที่ใช้ถ้อยคำเดียวกัน ความเห็นของสำนักงาน: มาตรา ๒ (๒๑) ที่ให้การควบคุมหมายถึงการคุมหรือกักขังผู้ถูกจับ และมาตรา ๑๓๔ วรรคห้าที่ให้ศาลเป็นผู้พิจารณาเมื่อพนักงานสอบสวนเห็นว่าผู้ต้องหาที่ไม่ได้ถูกจับควรถูกขัง ให้ผลใกล้เคียงกับ section 29 (มาตรา ๒๙) ในประเด็นที่ว่าการถูกจำกัดเสรีภาพต้องมีการจับหรือคำสั่งศาล ข้อต่างอยู่ที่ section 29 ใช้กับผู้ที่ไปพบตำรวจโดยสมัครใจ ส่วนผู้ต้องหาไทยไปตามหมายเรียกซึ่งเป็นคำสั่งของเจ้าพนักงานที่ต้องปฏิบัติตาม

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน (Strafprozessordnung) มาตรา ๑๖๓a กำหนดให้ผู้ต้องหามีหน้าที่มาพบพนักงานอัยการตามหมายเรียก และให้เจ้าพนักงานตำรวจแจ้งผู้ต้องหาว่าถูกกล่าวหาว่ากระทำการใดในการสอบปากคำ24 หลักการแจ้งข้อกล่าวหาก่อนถามคำให้การจึงตรงกับมาตรา ๑๓๔ วรรคหนึ่งของไทย ข้อต่างอยู่ที่หน้าที่มาตามหมายเรียกของกฎหมายเยอรมันผูกกับหมายเรียกของพนักงานอัยการ ส่วนกฎหมายไทยผูกกับหมายเรียกของพนักงานสอบสวน

คำถามที่พบบ่อย

คำถามในหมวดนี้เป็นคำถามที่ผู้ที่ต้องไปสถานีตำรวจถามบ่อย คำตอบเป็นหลักทั่วไปตามตัวบทที่ยกไว้ในเชิงอรรถของหน้านี้ ผลของแต่ละเรื่องขึ้นกับข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน

ไปรับทราบข้อกล่าวหาแล้ว ต้องประกันตัวทุกคดีหรือไม่

ความเห็นของสำนักงานคือไม่ต้องประกันตัวทุกคดี เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดให้ผู้ต้องหาที่ไปตามหมายเรียกทุกคนต้องยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราว การขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑) ใช้กับผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมอยู่ ซึ่งต้องมีการจับก่อน เช่น การจับตามหมายจับ การจับเมื่อไม่ปฏิบัติตามคำสั่งให้ไปศาลตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า หรือการจับโดยไม่มีหมายในกรณีที่มาตรา ๗๘ กำหนด และถ้าศาลออกหมายขัง คำร้องต้องยื่นต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒)

รับทราบข้อกล่าวหาแล้ว ตำรวจควบคุมตัวไว้ได้หรือไม่

มาตรา ๒ (๒๑) ให้การควบคุมหมายถึงการคุมหรือกักขังผู้ถูกจับ การควบคุมจึงต้องมีการจับก่อน ถ้าพนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุออกหมายขัง มาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้สั่งผู้ต้องหาไปศาลเพื่อขอออกหมายขัง และจับได้เมื่อผู้ต้องหาไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้น

พนักงานสอบสวนสั่งให้ไปศาลเพื่อขอออกหมายขัง ต้องไปเมื่อใด

มาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้ไปศาลโดยทันที ถ้าขณะนั้นศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้ไปในโอกาสแรกที่ศาลเปิดทำการ ความเห็นของสำนักงานคือ เมื่อมาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้นำมาตรา ๘๗ มาใช้โดยอนุโลม ผู้ต้องหาจึงมีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยานในการไต่สวนตามมาตรา ๘๗ วรรคแปดด้วย

ถ้ามีหมายจับอยู่แล้ว ไปรับทราบข้อกล่าวหาจะถูกจับหรือไม่

เจ้าพนักงานจับผู้ที่มีหมายจับได้ตามหมาย และต้องแจ้งข้อกล่าวหา อ่านหมายจับให้ฟัง และมอบสำเนาบันทึกการจับตามมาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑) หลังการจับ ผู้ต้องหายื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนได้ตามมาตรา ๑๐๖ (๑) หรือต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒) ถ้าต้องขังตามหมายศาลแล้ว

ศาลออกหมายขังแล้ว ยื่นขอปล่อยชั่วคราวที่ใด

ยื่นต่อศาลที่ออกหมายขัง มาตรา ๑๐๖ (๒) กำหนดว่าเมื่อผู้ต้องหาต้องขังตามหมายศาลและยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล ให้ยื่นคำร้องต่อศาลนั้น ผู้ยื่นคำร้องได้แก่ผู้ต้องหาหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องตามมาตรา ๑๐๖ วรรคหนึ่ง

ไม่ไปศาลตามคำสั่งแล้วถูกจับ ขอปล่อยชั่วคราวได้หรือไม่

ได้ มาตรา ๑๓๔ วรรคห้าให้พนักงานสอบสวนที่จับผู้ต้องหาซึ่งไม่ไปศาลตามคำสั่งมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมตัวไว้ ผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมอยู่จึงยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๐๖ (๑) และคำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องมีเหตุตามมาตรา ๑๐๘/๑

ติดต่อสอบถาม

ผู้ที่ได้รับหมายเรียกผู้ต้องหาและประสงค์ให้ที่ปรึกษากฎหมายของสำนักงานตรวจเรื่องก่อนวันไปรับทราบข้อกล่าวหา หรือไปสถานีตำรวจพร้อมกัน ติดต่อสอบถามแบบรักษาความลับ (Confidential Enquiry การติดต่อสอบถามที่ข้อมูลไม่ถูกเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก) ได้ที่ +66 81 654 5922 หรือ contact@eksiamlegal.com

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถยกถ้อยคำตัวบทกฎหมายคำต่อคำจากแหล่งทางการที่ระบุไว้ท้ายแต่ละรายการ พร้อมวันที่เปิดตรวจ และยกข้อความจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับย่อตามที่ระบบสืบค้นของศาลฎีกาแสดง

  1. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ วรรคหนึ่งและวรรคสอง บัญญัติว่า “เมื่อผู้ต้องหาถูกเรียก หรือส่งตัวมา หรือเข้าหาพนักงานสอบสวนเอง หรือปรากฏว่าผู้ใดซึ่งมาอยู่ต่อหน้าพนักงานสอบสวนเป็นผู้ต้องหา ให้ถามชื่อตัว ชื่อรอง ชื่อสกุล สัญชาติ บิดามารดา อายุ อาชีพ ที่อยู่ ที่เกิด และแจ้งให้ทราบถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำที่กล่าวหาว่าผู้ต้องหาได้กระทำผิด แล้วจึงแจ้งข้อหาให้ทราบ การแจ้งข้อหาตามวรรคหนึ่ง จะต้องมีหลักฐานตามสมควรว่าผู้นั้นน่าจะได้กระทำผิดตามข้อหานั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  2. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๒) บัญญัติว่า “(๒) “ผู้ต้องหา” หมายความถึงบุคคลผู้ถูกหาว่าได้กระทำความผิด แต่ยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  3. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ วรรคสามและวรรคสี่ บัญญัติว่า “ผู้ต้องหามีสิทธิได้รับการสอบสวนด้วยความรวดเร็ว ต่อเนื่อง และเป็นธรรม พนักงานสอบสวนต้องให้โอกาสผู้ต้องหาที่จะแก้ข้อหาและที่จะแสดงข้อเท็จจริงอันเป็นประโยชน์แก่ตนได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  4. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๒๑) บัญญัติว่า “(๒๑) “ควบคุม” หมายความถึงการคุมหรือกักขังผู้ถูกจับโดยพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในระหว่างสืบสวนและสอบสวน”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  5. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕๒ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “การที่จะให้บุคคลใดมาที่พนักงานสอบสวนหรือมาที่พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่หรือมาศาล เนื่องในการสอบสวน การไต่สวนมูลฟ้อง การพิจารณาคดี หรือการอย่างอื่นตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ จักต้องมีหมายเรียกของพนักงานสอบสวนหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่หรือของศาล แล้วแต่กรณี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  6. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๘ บัญญัติว่า “พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งของศาลนั้นไม่ได้ เว้นแต่ (๑) เมื่อบุคคลนั้นได้กระทำความผิดซึ่งหน้าดังได้บัญญัติไว้ในมาตรา ๘๐ (๒) เมื่อพบบุคคลโดยมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าผู้นั้นน่าจะก่อเหตุร้ายให้เกิดภยันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สินของผู้อื่นโดยมีเครื่องมือ อาวุธ หรือวัตถุอย่างอื่นอันสามารถอาจใช้ในการกระทำความผิด (๓) เมื่อมีเหตุที่จะออกหมายจับบุคคลนั้นตามมาตรา ๖๖ (๒) แต่มีความจำเป็นเร่งด่วนที่ไม่อาจขอให้ศาลออกหมายจับบุคคลนั้นได้ (๔) เป็นการจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีหรือจะหลบหนีในระหว่างถูกปล่อยชั่วคราวตามมาตรา ๑๑๗”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  7. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔/๑ บัญญัติว่า “พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีผู้นำผู้ถูกจับมาส่งนั้น จะปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นการจับโดยมีหมายของศาลให้รีบดำเนินการตามมาตรา ๖๔ และในกรณีที่ต้องส่งผู้ถูกจับไปยังศาล แต่ไม่อาจส่งไปได้ในขณะนั้นเนื่องจากเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่รับตัวผู้ถูกจับไว้มีอำนาจปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้จนกว่าจะถึงเวลาศาลเปิดทำการ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  8. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “ห้ามมิให้ควบคุมผู้ถูกจับไว้เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี” และวรรคสาม บัญญัติว่า “ในกรณีที่ผู้ถูกจับไม่ได้รับการปล่อยชั่วคราว และมีเหตุจำเป็นเพื่อทำการสอบสวน หรือการฟ้องคดีให้นำตัวผู้ถูกจับไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ถูกจับถูกนำตัวไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๓ เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นอันมิอาจก้าวล่วงเสียได้ โดยให้พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการยื่นคำร้องต่อศาลขอหมายขังผู้ต้องหานั้นไว้ ให้ศาลสอบถามผู้ต้องหาว่าจะมีข้อคัดค้านประการใดหรือไม่ และศาลอาจเรียกพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมาชี้แจงเหตุจำเป็น หรืออาจเรียกพยานหลักฐานมาเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  9. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ วรรคหนึ่ง (๑) บัญญัติว่า “คำร้องขอให้ปล่อยผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราวโดยไม่ต้องมีประกันหรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ไม่ว่าผู้นั้นต้องควบคุมหรือขังตามหมายศาล ย่อมยื่นได้โดยผู้ต้องหา จำเลย หรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องดังนี้ (๑) เมื่อผู้ต้องหาถูกควบคุมอยู่และยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล ให้ยื่นต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  10. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ วรรคห้า บัญญัติว่า “เมื่อได้มีการแจ้งข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าผู้ต้องหาไม่ใช่ผู้ถูกจับและยังไม่ได้มีการออกหมายจับแต่พนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นได้ตามมาตรา ๗๑ พนักงานสอบสวนมีอำนาจสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลเพื่อขอออกหมายขังโดยทันที แต่ถ้าขณะนั้นเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้พนักงานสอบสวนสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลในโอกาสแรกที่ศาลเปิดทำการ กรณีเช่นว่านี้ให้นำมาตรา ๘๗ มาใช้บังคับแก่การพิจารณาออกหมายขังโดยอนุโลม หากผู้ต้องหาไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานสอบสวนดังกล่าว ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจจับผู้ต้องหานั้นได้ โดยถือว่าเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วนที่จะจับผู้ต้องหาได้โดยไม่มีหมายจับ และมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมตัวผู้ต้องหานั้นไว้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  11. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “เมื่อได้ตัวผู้ต้องหาหรือจำเลยมาแล้ว ในระยะใดระหว่างสอบสวน ไต่สวนมูลฟ้องหรือพิจารณา ศาลจะออกหมายขังผู้ต้องหาหรือจำเลยไว้ตามมาตรา ๘๗ หรือมาตรา ๘๘ ก็ได้ และให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๖๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  12. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๖๖ บัญญัติว่า “เหตุที่จะออกหมายจับได้มีดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาซึ่งมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี หรือ (๒) เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาและมีเหตุอันควรเชื่อว่าจะหลบหนี หรือจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือก่อเหตุอันตรายประการอื่น ถ้าบุคคลนั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง หรือไม่มาตามหมายเรียกหรือตามนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร ให้สันนิษฐานว่าบุคคลนั้นจะหลบหนี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  13. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคแปด บัญญัติว่า “ในการไต่สวนตามวรรคสามและวรรคเจ็ด ผู้ต้องหามีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยาน ถ้าผู้ต้องหาไม่มีทนายความเนื่องจากยังไม่ได้มีการปฏิบัติตามมาตรา ๑๓๔/๑ และผู้ต้องหาร้องขอ ให้ศาลตั้งทนายความให้ โดยทนายความนั้นมีสิทธิได้รับเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๓๔/๑ วรรคสาม โดยอนุโลม”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  14. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ วรรคหนึ่ง (๒) บัญญัติว่า “คำร้องขอให้ปล่อยผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราวโดยไม่ต้องมีประกันหรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ไม่ว่าผู้นั้นต้องควบคุมหรือขังตามหมายศาล ย่อมยื่นได้โดยผู้ต้องหา จำเลย หรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องดังนี้ … (๒) เมื่อผู้ต้องหาต้องขังตามหมายศาลและยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลให้ยื่นต่อศาลนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  15. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑) บัญญัติว่า “เจ้าพนักงานหรือราษฎรผู้ทำการจับต้องเอาตัวผู้ถูกจับไปยังที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๓ โดยทันที และเมื่อถึงที่นั้นแล้ว ให้ส่งตัวผู้ถูกจับแก่พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจของที่ทำการของพนักงานสอบสวนดังกล่าว เพื่อดำเนินการดังต่อไปนี้ (๑) ในกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้จับให้เจ้าพนักงานผู้จับนั้นแจ้งข้อกล่าวหา และรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุแห่งการจับให้ผู้ถูกจับทราบ ถ้ามีหมายจับให้แจ้งให้ผู้ถูกจับทราบและอ่านให้ฟังและมอบสำเนาบันทึกการจับแก่ผู้ถูกจับนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  16. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗/๑ บัญญัติว่า “ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหาซึ่งถูกควบคุมหรือขังมีสิทธิแจ้งหรือขอให้เจ้าพนักงานแจ้งให้ญาติหรือผู้ซึ่งผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหาไว้วางใจทราบถึงการถูกจับกุมและสถานที่ที่ถูกควบคุมในโอกาสแรกและให้ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหามีสิทธิดังต่อไปนี้ด้วย (๑) พบและปรึกษาผู้ซึ่งจะเป็นทนายความเป็นการเฉพาะตัว (๒) ให้ทนายความหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้ในชั้นสอบสวน (๓) ได้รับการเยี่ยมหรือติดต่อกับญาติได้ตามสมควร (๔) ได้รับการรักษาพยาบาลโดยเร็วเมื่อเกิดการเจ็บป่วย ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งรับมอบตัวผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหามีหน้าที่แจ้งให้ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหานั้นทราบในโอกาสแรกถึงสิทธิตามวรรคหนึ่ง”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  17. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๗ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “เมื่อได้รับคำร้องให้ปล่อยชั่วคราว ให้เจ้าพนักงานหรือศาลรีบสั่งอย่างรวดเร็วและผู้ต้องหาหรือจำเลยทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว โดยอาศัยหลักเกณฑ์ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๐๘ มาตรา ๑๐๘/๑ มาตรา ๑๐๙ มาตรา ๑๑๐ มาตรา ๑๑๑ มาตรา ๑๑๒ มาตรา ๑๑๓ และมาตรา ๑๑๓/๑”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  18. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘/๑ บัญญัติว่า “การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว จะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้ (๑) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี (๒) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน (๓) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น (๔) ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ (๕) การปล่อยชั่วคราวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาล คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล และต้องแจ้งเหตุดังกล่าวให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  19. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคสาม บัญญัติว่า “การเรียกประกันหรือหลักประกันตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองจะเรียกจนเกินควรแก่กรณีมิได้ และต้องคำนึงถึงเงื่อนไขและมาตรการป้องกันต่าง ๆ ที่ได้ใช้กับผู้ถูกปล่อยชั่วคราวประกอบด้วย ทั้งนี้ ให้เป็นไปตาม หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ที่กำหนดในกฎกระทรวงหรือข้อบังคับของประธานศาลฎีกา แล้วแต่กรณี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  20. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕๓ บัญญัติว่า “หมายเรียกต้องทำเป็นหนังสือและมีข้อความดังต่อไปนี้ (๑) สถานที่ที่ออกหมาย (๒) วันเดือนปีที่ออกหมาย (๓) ชื่อและตำบลที่อยู่ของบุคคลที่ออกหมายเรียกให้มา (๔) เหตุที่ต้องเรียกผู้นั้นมา (๕) สถานที่ วันเดือนปีและเวลาที่จะให้ผู้นั้นไปถึง (๖) ลายมือชื่อและประทับตราของศาล หรือลายมือชื่อและตำแหน่งเจ้าพนักงานผู้ออกหมาย”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  21. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔/๓ บัญญัติว่า “ผู้ต้องหามีสิทธิให้ทนายความหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  22. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔/๔ บัญญัติว่า “ในการถามคำให้การผู้ต้องหา ให้พนักงานสอบสวนแจ้งให้ผู้ต้องหาทราบก่อนว่า (๑) ผู้ต้องหามีสิทธิที่จะให้การหรือไม่ก็ได้ ถ้าผู้ต้องหาให้การ ถ้อยคำที่ผู้ต้องหาให้การนั้นอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ (๒) ผู้ต้องหามีสิทธิให้ทนายความหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้ เมื่อผู้ต้องหาเต็มใจให้การอย่างใดก็ให้จดคำให้การไว้ ถ้าผู้ต้องหาไม่เต็มใจให้การเลยก็ให้บันทึกไว้ ถ้อยคำใด ๆ ที่ผู้ต้องหาให้ไว้ต่อพนักงานสอบสวนก่อนมีการแจ้งสิทธิตามวรรคหนึ่ง หรือก่อนที่จะดำเนินการตามมาตรา ๑๓๔/๑ มาตรา ๑๓๔/๒ และมาตรา ๑๓๔/๓ จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิดของผู้นั้นไม่ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  23. Police and Criminal Evidence Act 1984 (พระราชบัญญัติตำรวจและพยานหลักฐานทางอาญา ค.ศ. ๑๙๘๔ ของอังกฤษและเวลส์) section 29 (มาตรา ๒๙) บัญญัติว่า "Where for the purpose of assisting with an investigation a person attends voluntarily at a police station or at any other place where a constable is present or accompanies a constable to a police station or any such other place without having been arrested— (a) he shall be entitled to leave at will unless he is placed under arrest; (b) he shall be informed at once that he is under arrest if a decision is taken by a constable to prevent him from leaving at will."ที่มา: legislation.gov.uk https://www.legislation.gov.uk/ukpga/1984/60/section/29 ฉบับปรับปรุงล่าสุด (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  24. Strafprozessordnung (StPO ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน) § 163a Abs. 3 Satz 1 (มาตรา ๑๖๓a วรรคสาม ประโยคแรก) บัญญัติว่า "Der Beschuldigte ist verpflichtet, auf Ladung vor der Staatsanwaltschaft zu erscheinen." และ Abs. 4 Satz 1 (วรรคสี่ ประโยคแรก) บัญญัติว่า "Bei der Vernehmung des Beschuldigten durch Beamte des Polizeidienstes ist dem Beschuldigten zu eröffnen, welche Tat ihm zur Last gelegt wird."ที่มา: https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/__163a.html (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  25. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2563 (ป.วิ.อ. ม. 134) ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “ป.วิ.อ. มาตรา 134 บัญญัติให้พนักงานสอบสวนต้องแจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องหานั้น มีเจตนารมณ์เพียงเพื่อให้ผู้ต้องหาทราบว่าจะถูกสอบสวนในเรื่องใดและทราบว่าการกระทำของผู้ต้องหาเป็นความผิด โดยไม่จำต้องแจ้งทุกข้อหา ทุกตัวบทกฎหมาย และทุกกระทงความผิดเสมอไป เดิมพนักงานสอบสวนแจ้งข้อกล่าวหาแก่จำเลยว่ากระทำความผิดในช่วงเวลาใดไว้ แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าจำเลยกระทำความผิดในช่วงเวลาอื่นด้วย ก็สามารถสอบสวนข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำในช่วงเวลาอื่นเพิ่มเติมได้ ถือได้ว่ามีการสอบสวนในความผิดที่จำเลยกระทำในช่วงวันเวลาอื่นโดยชอบแล้ว โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดที่จำเลยกระทำในช่วงเวลาที่การสอบสวนได้ความเพิ่มเติมได้”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม

ปรึกษาก่อนไปสถานีตำรวจ

ขอให้แจ้งฐานะของผู้ติดต่อ (ผู้รับหมายเรียก ผู้ต้องหา ญาติของผู้ถูกจับ ผู้เสียหาย หรือพยาน) สถานีตำรวจ ข้อหาหรือเรื่องที่เกี่ยวข้อง และวันนัดหรือเวลาที่ถูกควบคุมตัว ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนรับเรื่อง

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp