บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด · เตรียมตัวก่อนไปสถานีตำรวจ

ส่วนที่สอง ที่สถานีตำรวจ

ถูกจับและถูกควบคุมตัวที่สถานีตำรวจ: สิทธิของผู้ถูกจับกุม และข้อมูลที่ญาติขอทราบได้

ญาติถูกจับควรทราบว่า ผู้ถูกจับมีสิทธิแจ้งญาติ พบทนายความ และต้องถูกนำตัวไปศาลภายใน ๔๘ ชั่วโมงหากต้องควบคุมต่อ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๗/๑ ๘๔ และ ๘๗ รวมถึงบันทึกภาพเสียงและสิทธิของญาติตาม พ.ร.บ.ป้องกันการทรมานฯ

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • การจับโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งศาลทำได้เฉพาะกรณีที่กฎหมายกำหนด ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๘ ระบุไว้สี่กรณี เช่น ความผิดซึ่งหน้า และรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๘ วางหลักว่าการจับต้องมีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุตามที่กฎหมายบัญญัติ
  • ผู้ถูกจับต้องได้รับแจ้งข้อกล่าวหาและสิทธิ ทั้งขณะจับตามมาตรา ๘๓ และเมื่อถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๔ รวมถึงได้รับสำเนาบันทึกการจับ
  • ผู้ถูกจับมีสิทธิแจ้งญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจ พบและปรึกษาผู้ซึ่งจะเป็นทนายความเป็นการเฉพาะตัว ได้รับการเยี่ยม และได้รับการรักษาพยาบาลโดยเร็ว ตามมาตรา ๗/๑ โดยเจ้าพนักงานเรียกค่าใช้จ่ายในการติดต่อญาติไม่ได้ ตามมาตรา ๘๔ วรรคสอง
  • คำรับสารภาพในชั้นจับกุมรับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ ตามมาตรา ๘๔ วรรคท้าย
  • ถ้าต้องควบคุมต่อเพื่อสอบสวน ต้องนำตัวไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมง นับแต่ผู้ถูกจับไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน ตามมาตรา ๘๗ วรรคสาม เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้
  • การจับและการควบคุมต้องบันทึกภาพและเสียงต่อเนื่อง และต้องมีบันทึกการควบคุมตัว ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๒ และมาตรา ๒๓ ญาติหรือทนายความมีสิทธิร้องขอข้อมูลในบันทึกนั้นตามมาตรา ๒๔

เจ้าพนักงานจับโดยไม่มีหมายจับได้เมื่อใด

พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งศาลไม่ได้ เว้นแต่เข้ากรณีใดกรณีหนึ่งในสี่กรณีที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๘ กำหนดไว้ ผู้ถูกจับโดยไม่มีหมายมีสิทธิได้รับแจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุแห่งการจับ ตามมาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑)

สี่กรณีตามมาตรา ๗๘ ได้แก่ ความผิดซึ่งหน้า พบบุคคลโดยมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าจะก่อเหตุร้ายและมีเครื่องมือ อาวุธ หรือวัตถุที่อาจใช้กระทำความผิด มีเหตุที่จะออกหมายจับตามมาตรา ๖๖ (๒) แต่มีความจำเป็นเร่งด่วนที่ไม่อาจขอให้ศาลออกหมายได้ หรือเป็นการจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีหรือจะหลบหนีระหว่างถูกปล่อยชั่วคราว1

หลักนี้มีฐานในรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๘ วรรคสอง ซึ่งบัญญัติว่าการจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ2 เมื่อมีหมายจับ ศาลเป็นผู้ออกหมายตามมาตรา ๕๙3 และเหตุที่จะออกหมายจับได้กำหนดไว้ในมาตรา ๖๖4

ขณะถูกจับ เจ้าพนักงานต้องแจ้งอะไร

ขณะจับ เจ้าพนักงานต้องแจ้งผู้ถูกจับว่าเขาต้องถูกจับ แจ้งข้อกล่าวหา แสดงหมายจับถ้ามี และแจ้งว่าผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะไม่ให้การหรือให้การก็ได้ ถ้อยคำอาจใช้เป็นพยานหลักฐานได้ และมีสิทธิพบและปรึกษาทนายความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๓ วรรคหนึ่งและวรรคสอง5

มาตรา ๘๓ วรรคสอง ยังกำหนดให้เจ้าพนักงานอนุญาตให้ผู้ถูกจับแจ้งญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจทราบถึงการจับกุมได้ตามสมควร เมื่อทำได้โดยสะดวกและไม่ขัดขวางการจับหรือการควบคุม และให้เจ้าพนักงานผู้จับบันทึกการจับไว้

นอกจากนี้ พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๒ กำหนดให้เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบบันทึกภาพและเสียงอย่างต่อเนื่องในขณะจับและควบคุม จนกระทั่งส่งตัวให้พนักงานสอบสวนหรือปล่อยตัว และต้องแจ้งพนักงานอัยการและนายอำเภอในท้องที่โดยทันที สำหรับกรุงเทพมหานครให้แจ้งพนักงานอัยการและผู้อำนวยการสำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง6

เมื่อถึงสถานีตำรวจ ผู้ถูกจับได้รับอะไรบ้าง

เมื่อนำตัวถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน เจ้าพนักงานผู้จับต้องแจ้งข้อกล่าวหาและรายละเอียดเหตุแห่งการจับ อ่านหมายจับให้ฟังถ้ามี และมอบสำเนาบันทึกการจับแก่ผู้ถูกจับ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑)

จากนั้นเจ้าพนักงานที่รับตัวต้องแจ้งสิทธิตามมาตรา ๗/๑ และจัดให้ผู้ถูกจับติดต่อญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจในโอกาสแรก ตามมาตรา ๘๔ วรรคสอง7

การติดต่อญาติตามมาตรา ๘๔ วรรคสอง เจ้าพนักงานต้องไม่เรียกค่าใช้จ่ายใดจากผู้ถูกจับ ถ้าผู้ถูกจับร้องขอให้เจ้าพนักงานเป็นผู้แจ้งแทน เจ้าพนักงานต้องจัดการโดยเร็วและบันทึกไว้ ในกรณีจำเป็น เจ้าพนักงานหรือผู้จับจะจัดการพยาบาลผู้ถูกจับก่อนนำตัวไปส่งก็ได้8

สิทธิของผู้ถูกจับระหว่างถูกควบคุมตามมาตรา ๗/๑

ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมมีสิทธิแจ้งหรือขอให้เจ้าพนักงานแจ้งญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจทราบถึงการจับกุมและสถานที่ควบคุมในโอกาสแรก และมีสิทธิอีกสี่ประการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗/๑ เจ้าพนักงานที่รับมอบตัวมีหน้าที่แจ้งสิทธิทั้งหมดนี้ในโอกาสแรก9

สิทธิตามมาตรา ๗/๑ความหมายในทางปฏิบัติ
แจ้งญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจแจ้งเรื่องการจับกุมและสถานที่ควบคุมในโอกาสแรก
(๑) พบและปรึกษาผู้ซึ่งจะเป็นทนายความเป็นการเฉพาะตัวการปรึกษาเป็นการส่วนตัว ก่อนตัดสินใจเรื่องการให้การ
(๒) ให้ทนายความหรือผู้ที่ไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำบุคคลที่เลือกเข้าฟังในห้องสอบปากคำ
(๓) ได้รับการเยี่ยมหรือติดต่อกับญาติตามสมควรญาติเยี่ยมหรือติดต่อได้ตามสมควรแก่สถานการณ์
(๔) ได้รับการรักษาพยาบาลโดยเร็วเมื่อเจ็บป่วยแจ้งอาการเจ็บป่วยหรือโรคประจำตัวต่อเจ้าพนักงาน

คำรับสารภาพในชั้นจับกุมใช้ได้หรือไม่

คำรับสารภาพที่ผู้ถูกจับให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับ หรือต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในชั้นจับกุมหรือรับมอบตัว ห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐาน ส่วนถ้อยคำอื่นรับฟังได้เมื่อได้แจ้งสิทธิแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคท้าย10

บทบัญญัตินี้แยกถ้อยคำชั้นจับกุมออกจากคำให้การชั้นสอบสวน คำให้การต่อพนักงานสอบสวนอยู่ภายใต้หลักของมาตรา ๑๓๔/๔ ซึ่งอธิบายในหน้า สิทธิของผู้ต้องหาเมื่อพนักงานสอบสวนถามคำให้การ

ตำรวจควบคุมตัวผู้ถูกจับได้นานเท่าใด

เจ้าพนักงานควบคุมผู้ถูกจับได้ไม่เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี และถ้าต้องควบคุมต่อ ต้องนำตัวไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่ผู้ถูกจับไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคหนึ่งและวรรคสาม

กำหนดสี่สิบแปดชั่วโมงใช้เมื่อผู้ถูกจับไม่ได้รับการปล่อยชั่วคราว และมีเหตุจำเป็นต้องควบคุมเพื่อสอบสวนหรือฟ้องคดี กฎหมายยกเว้นกรณีที่มีเหตุสุดวิสัยหรือเหตุจำเป็นอย่างอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้11

กำหนดสี่สิบแปดชั่วโมงเป็นกำหนดเวลาสูงสุด ไม่ใช่ระยะเวลาที่ควบคุมได้เสมอ สำหรับความผิดลหุโทษ กฎหมายจำกัดไว้แคบกว่า คือควบคุมได้เท่าเวลาที่จะถามคำให้การและรู้ตัวว่าเป็นใครและอยู่ที่ใดเท่านั้น12

เมื่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการยื่นคำร้องขอหมายขัง ศาลต้องสอบถามผู้ต้องหาว่าจะคัดค้านหรือไม่ ผู้ต้องหามีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงคัดค้านและซักถามพยาน ถ้ายังไม่มีทนายความและผู้ต้องหาร้องขอ ศาลต้องตั้งทนายความให้13

ระหว่างนี้ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่รับตัวผู้ถูกจับมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมไว้ ตามมาตรา ๘๔/๑14 รายละเอียดอยู่ในหน้า การขอปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวน

บันทึกการควบคุมตัวต้องมีข้อมูลอะไร

เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบการควบคุมตัวต้องบันทึกข้อมูลอย่างน้อยเจ็ดรายการ ได้แก่ อัตลักษณ์ผู้ถูกควบคุม วันเวลาและสถานที่ควบคุม คำสั่งและเหตุแห่งคำสั่ง ผู้ออกคำสั่ง วันเวลาที่ปล่อยตัวและผู้มารับตัว และสภาพร่างกายและจิตใจก่อนควบคุมและก่อนปล่อย ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานฯ มาตรา ๒๓15

บันทึกนี้มีประโยชน์ต่อทั้งผู้ถูกควบคุมและญาติ เพราะแสดงเวลาที่เริ่มควบคุม สถานที่ที่ควบคุม และสภาพร่างกายก่อนและหลังการควบคุม ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ใช้ตรวจสอบกำหนดเวลาตามมาตรา ๘๗ ได้

ญาติขอทราบข้อมูลของผู้ถูกควบคุมตัวได้อย่างไร

ญาติ ผู้แทน หรือทนายความของผู้ถูกควบคุมตัว มีสิทธิร้องขอต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบให้เปิดเผยข้อมูลในบันทึกการควบคุมตัวตามมาตรา ๒๓ ถ้าเจ้าหน้าที่ปฏิเสธ ผู้ร้องขอยื่นคำร้องต่อศาลให้สั่งเปิดเผยได้ ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๔16

ศาลที่รับคำร้องได้แก่ ศาลที่ผู้ร้องมีภูมิลำเนา หรือศาลอาญาหรือศาลจังหวัดแห่งท้องที่ที่เชื่อว่ามีการทรมานหรือการกระทำต้องห้ามอื่นตามพระราชบัญญัตินี้ หรือที่พบเห็นผู้ถูกกระทำให้สูญหายครั้งสุดท้าย ถ้าศาลสั่งไม่เปิดเผย ผู้ร้องอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ได้ และคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด

สิทธินี้มีข้อจำกัด เจ้าหน้าที่หรือศาลอาจไม่เปิดเผยข้อมูล หากผู้ถูกควบคุมอยู่ในอำนาจศาล และการเปิดเผยอาจละเมิดความเป็นส่วนตัว ก่อผลร้ายต่อบุคคล หรือเป็นอุปสรรคต่อการสืบสวนสอบสวน ตามมาตรา ๒๕17

ข้อมูลที่ญาติควรเตรียมเมื่อติดต่อสถานีตำรวจ ได้แก่ ชื่อและนามสกุลของผู้ถูกควบคุม วันเวลาและสถานที่ที่ทราบว่าถูกจับ เอกสารแสดงความเป็นญาติ และชื่อทนายความหรือที่ปรึกษากฎหมายที่จะติดต่อ

ร้องเรียนการปฏิบัติหน้าที่ของตำรวจได้ที่ใด

ผู้ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการกระทำหรือไม่กระทำการของข้าราชการตำรวจอันมิชอบ มีสิทธิร้องเรียนต่อคณะกรรมการพิจารณาเรื่องร้องเรียนตำรวจ (ก.ร.ตร.) ตามพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๕๐ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.ร.ตร. กำหนด18

สำนักงานตำรวจแห่งชาติเผยแพร่ระเบียบคณะกรรมการพิจารณาเรื่องร้องเรียนตำรวจ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการร้องเรียนต่อ ก.ร.ตร. ไว้ในหน้ากฎหมายของเว็บไซต์ royalthaipolice.go.th19 ผู้ที่จะร้องเรียนควรอ่านขั้นตอนจากระเบียบฉบับนั้นโดยตรง และเก็บเอกสารที่เกี่ยวกับการจับและการควบคุม เช่น สำเนาบันทึกการจับ ไว้ประกอบเรื่อง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาในหมวดนี้ทุกฉบับเปิดตรวจจากระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา เมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ ข้อความในเครื่องหมายคำพูดคัดจากคำพิพากษาฉบับย่อคำต่อคำ ส่วนข้อความนำหน้าเป็นการสรุปของสำนักงานเพื่อให้เห็นว่าคำวินิจฉัยนั้นใช้กับขั้นตอนที่สถานีตำรวจอย่างไร

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/256722

คำรับสารภาพชั้นจับกุมรับฟังไม่ได้ รวมถึงรายละเอียดที่เป็นส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำรับสารภาพของผู้ถูกจับที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับต้องห้ามรับฟังตามมาตรา ๘๔ วรรคสี่ และ “ถ้อยคำอื่น” ที่จะรับฟังได้ต้องไม่ใช่ส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพนั้น ส่วนคำรับสารภาพของผู้ถูกจับคนอื่นที่พาดพิงถึงจำเลยเป็นพยานบอกเล่าและพยานซัดทอดซึ่งมีน้ำหนักน้อย

“แม้ในชั้นจับกุมจำเลยและ ก. จะให้การรับสารภาพตามบันทึกการจับกุมว่าเมทแอมเฟตามีนและอาวุธปืนเป็นของทั้งสองคน แต่คำให้การดังกล่าวเป็นถ้อยคำรับสารภาพของจำเลยผู้ถูกจับที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับ จึงต้องห้ามมิให้รับฟังเป็นพยานหลักฐาน ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา 3 ส่วนถ้อยคำอื่นที่จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานตามบทบัญญัติดังกล่าวต้องไม่ใช่ถ้อยคำที่เป็นส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพของจำเลย ข้อความตามบันทึกจับกุมที่ระบุว่าเมทแอมเฟตามีนของกลางเป็นของจำเลย โดยมีรายละเอียดด้วยว่าซื้อมาจากบุคคลอื่นเพื่อนำมาจำหน่ายต่อ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพของจำเลยนั่นเอง จึงต้องห้ามไม่ให้รับฟังเป็นพยาน ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ ส่วนคำรับสารภาพชั้นจับกุมของ ก. แม้จะไม่ห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐานในคดีของจำเลย แต่ก็ถือเป็นพยานบอกเล่าและซัดทอด ซึ่งมีเงื่อนไขให้รับฟังและมีน้ำหนักน้อยตาม ป.วิ.อ. มาตรา 226/3 และ 227/1”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6820/256723

ความคุ้มครองตามมาตรา ๘๔ วรรคท้ายใช้เฉพาะถ้อยคำของผู้ถูกจับ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่ให้ไว้ในฐานะผู้ต้องสงสัยระหว่างการซักถามชั้นสืบสวนก่อนถูกจับ หรือในฐานะพยาน ไม่ใช่คำให้การของผู้ถูกจับตามมาตรา ๘๔ วรรคท้าย จึงไม่อยู่ในข้อห้ามรับฟัง ผู้ที่ถูกเชิญไปให้ถ้อยคำก่อนถูกจับจึงควรระมัดระวังถ้อยคำของตนเท่ากับการให้การในฐานะผู้ต้องหา

“การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ให้การต่อผู้ดำเนินกรรมวิธีซักถามในฐานะผู้ถูกดำเนินกรรมวิธีหรือผู้ต้องสงสัย และให้การต่อพนักงานสอบสวนในฐานะพยาน มิใช่คำให้การของผู้ถูกจับที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับเพราะขณะนั้นจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ยังไม่ได้ถูกจับกุม กรณีไม่อยู่ในบังคับตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ คำรับสารภาพและถ้อยคำอื่นของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 จึงไม่ต้องห้ามรับฟังตามบทบัญญัติมาตราดังกล่าว ทั้งการสอบปากคำจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 โดยผู้ดำเนินกรรมวิธีซักถามและพนักงานสอบสวนเป็นการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ เพราะขณะนั้นยังไม่มีเหตุเพียงพอที่จะดำเนินการขอออกหมายจับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ได้ เนื่องจากยังไม่รู้ว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 เป็นผู้กระทำความผิดฐานใดหรือไม่ การสอบปากคำจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 จึงเป็นเพียงการสอบถามเบื้องต้นในชั้นสืบสวนเท่านั้น ผู้ดำเนินกรรมวิธีและพนักงานสอบสวนไม่จำต้องแจ้งสิทธิใด ๆ ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ทราบก่อน หรือตั้งทนายความให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 หรือให้ญาติของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 เข้าร่วมฟังการซักถาม ดังนั้นผลการดำเนินกรรมวิธีและบันทึกการนำชี้ที่เกิดเหตุ บันทึกคำให้การ/ชี้ยืนยันภาพถ่าย บันทึกคำให้การของพยาน รวมทั้งของกลางที่ตรวจยึดได้ จึงเป็นพยานหลักฐานที่เกิดขึ้นและได้มาโดยชอบ ไม่ต้องห้ามรับฟังตาม ป.วิ.อ. มาตรา 226 สามารถนำมารับฟังเป็นพยานหลักฐานลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ได้”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6766/256124

ข้อห้ามใช้คำรับสารภาพชั้นจับกุมคุ้มครองเฉพาะตัวผู้ถูกจับ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา ๘๔ วรรคท้ายห้ามรับฟังคำรับสารภาพชั้นจับกุมเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ถูกจับผู้ให้ถ้อยคำเท่านั้น ไม่ห้ามรับฟังเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ร่วมกระทำความผิดคนอื่น

“แม้ ป.วิ.อ. มาตรา 84 ววรรคท้าย ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ.2550 มาตรา 3 จะห้ามมิให้รับฟังคำรับสารภาพชั้นจับกุมเป็นพยานหลักฐาน แต่กฎหมายห้ามมิให้รับฟังถ้อยคำรับสารภาพของผู้ถูกจับเป็นพยานหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ถูกจับเท่านั้น แต่มิได้ห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ร่วมกระทำความผิดอื่น จึงรับฟังบันทึกการจับกุม บันทึกถ้อยคำ และภาพถ่ายการชี้ตัว ประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์ผู้จับกุมเพื่อพิสูจน์ความผิดของจำเลยได้”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2583/256525

การออกหมายจับผิดตัวเป็นละเมิด ค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ประกันเป็นค่าเสียหาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พนักงานสอบสวนมีหน้าที่รวบรวมพยานหลักฐานให้แน่ใจว่าผู้ที่จะขอออกหมายจับเป็นบุคคลเดียวกับคนร้าย เมื่อไม่ตรวจสอบจนมีการจับและฟ้องผิดตัว เป็นละเมิด และค่าจ้างทนายความกับค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวเป็นค่าเสียหายโดยตรง

“การขอให้ออกหมายจับบุคคลใดย่อมส่งผลกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของผู้ที่ถูกออกหมายจับ พนักงานสอบสวนจึงมีหน้าที่ต้องรวบรวมพยานหลักฐานให้เพียงพอที่จะเชื่อได้ว่าโจทก์กระทำผิดจริงซึ่งต้องกระทำด้วยความรอบคอบรัดกุม มิให้เกิดความผิดพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นที่แน่ใจว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายที่ได้มาจากการรวบรวมพยานหลักฐาน แต่พนักงานสอบสวนไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายหรือไม่ก่อนที่จะขอให้ออกหมายจับ ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญา เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวซึ่งเป็นการกระทำเพื่อปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของโจทก์จากการถูกดำเนินคดีโดยมิชอบจึงเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่พนักงานสอบสวนทำละเมิด”

กฎหมายเปรียบเทียบ: กำหนดเวลาควบคุมตัวในอังกฤษและเยอรมนี

อังกฤษและเวลส์ห้ามควบคุมบุคคลไว้ในการควบคุมของตำรวจเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยยังไม่ได้แจ้งข้อหา ส่วนเยอรมนีกำหนดให้นำผู้ถูกจับที่ไม่ได้ปล่อยตัวไปพบผู้พิพากษาโดยไม่ชักช้า และอย่างช้าภายในวันถัดจากวันที่ถูกจับ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน มาตรา ๑๒๘

กำหนดของอังกฤษอยู่ใน Police and Criminal Evidence Act 1984 (พระราชบัญญัติตำรวจและพยานหลักฐานทางอาญา ค.ศ. ๑๙๘๔) section 41(1) (มาตรา ๔๑ (๑)) และโดยทั่วไปนับเวลาจากที่ผู้ถูกจับไปถึงสถานีตำรวจแห่งแรก

กำหนดเวลาของทั้งสามระบบวัดคนละเรื่อง กำหนดยี่สิบสี่ชั่วโมงของอังกฤษเป็นกำหนดควบคุมก่อนแจ้งข้อหา (charge การแจ้งข้อหาเพื่อดำเนินคดี) และมีบทบัญญัติให้ขยายได้ในมาตราถัดไป20 กำหนดของเยอรมนีเป็นกำหนดนำตัวไปพบผู้พิพากษา21 ส่วนกำหนดสี่สิบแปดชั่วโมงของไทยตามมาตรา ๘๗ วรรคสาม เป็นกำหนดนำตัวไปศาลเพื่อขอหมายขัง เมื่อไม่ได้ปล่อยชั่วคราวและต้องควบคุมต่อ

สำหรับผู้อ่านในประเทศไทย ข้อที่ทั้งสามระบบมีร่วมกันคือ จุดเริ่มนับเวลาที่ชัดเจน ซึ่งในกฎหมายไทยคือเวลาที่ผู้ถูกจับไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน ญาติหรือทนายความจึงควรบันทึกเวลานี้ไว้ และใช้บันทึกการควบคุมตัวตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานฯ มาตรา ๒๓ ตรวจสอบได้

คำถามที่พบบ่อย

คำถามในหมวดนี้เป็นคำถามที่ผู้ที่ต้องไปสถานีตำรวจถามบ่อย คำตอบเป็นหลักทั่วไปตามตัวบทที่ยกไว้ในเชิงอรรถของหน้านี้ ผลของแต่ละเรื่องขึ้นกับข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน

ตำรวจควบคุมตัวได้กี่ชั่วโมง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ ห้ามควบคุมเกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี และถ้าต้องควบคุมต่อเพื่อสอบสวน ต้องนำตัวไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่ไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวน เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้

ผู้ถูกจับต้องเสียค่าโทรศัพท์แจ้งญาติหรือไม่

ไม่ต้อง มาตรา ๘๔ วรรคสอง บัญญัติให้จัดให้ผู้ถูกจับติดต่อญาติหรือผู้ที่ไว้วางใจได้ในโอกาสแรก และมิให้เรียกค่าใช้จ่ายใด ๆ จากผู้ถูกจับ

ผู้ถูกจับได้รับเอกสารอะไรจากเจ้าพนักงาน

มาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง (๑) กำหนดให้เจ้าพนักงานผู้จับมอบสำเนาบันทึกการจับแก่ผู้ถูกจับ ในกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้จับ

ญาติจะรู้ได้อย่างไรว่าผู้ถูกจับถูกควบคุมที่ใด

ผู้ถูกจับมีสิทธิแจ้งหรือขอให้เจ้าพนักงานแจ้งญาติถึงสถานที่ควบคุมในโอกาสแรกตามมาตรา ๗/๑ และญาติมีสิทธิร้องขอข้อมูลในบันทึกการควบคุมตัวตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานฯ มาตรา ๒๔

การจับต้องถ่ายวิดีโอหรือไม่

พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานฯ มาตรา ๒๒ กำหนดให้บันทึกภาพและเสียงอย่างต่อเนื่องในขณะจับและควบคุมจนส่งตัวให้พนักงานสอบสวนหรือปล่อยตัว เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัย ซึ่งต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในบันทึกการควบคุมตัว

ติดต่อสอบถาม

ญาติของผู้ถูกจับ หรือผู้ที่ประสงค์ให้ที่ปรึกษากฎหมายของสำนักงานติดตามเรื่องที่สถานีตำรวจ ติดต่อสอบถามแบบรักษาความลับ (Confidential Enquiry การติดต่อสอบถามที่ข้อมูลไม่ถูกเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก) ได้ที่ +66 81 654 5922 หรือ contact@eksiamlegal.com

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถยกถ้อยคำตัวบทกฎหมายคำต่อคำจากแหล่งทางการที่ระบุไว้ท้ายแต่ละรายการ พร้อมวันที่เปิดตรวจ และยกข้อความจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับย่อตามที่ระบบสืบค้นของศาลฎีกาแสดง

  1. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๘ บัญญัติว่า “พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งของศาลนั้นไม่ได้ เว้นแต่ (๑) เมื่อบุคคลนั้นได้กระทำความผิดซึ่งหน้าดังได้บัญญัติไว้ในมาตรา ๘๐ (๒) เมื่อพบบุคคลโดยมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าผู้นั้นน่าจะก่อเหตุร้ายให้เกิดภยันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สินของผู้อื่นโดยมีเครื่องมือ อาวุธ หรือวัตถุอย่างอื่นอันสามารถอาจใช้ในการกระทำความผิด (๓) เมื่อมีเหตุที่จะออกหมายจับบุคคลนั้นตามมาตรา ๖๖ (๒) แต่มีความจำเป็นเร่งด่วนที่ไม่อาจขอให้ศาลออกหมายจับบุคคลนั้นได้ (๔) เป็นการจับผู้ต้องหาหรือจำเลยที่หนีหรือจะหลบหนีในระหว่างถูกปล่อยชั่วคราวตามมาตรา ๑๑๗”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  2. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๒๘ วรรคสอง บัญญัติว่า “การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  3. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕๙ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “ศาลจะออกคำสั่งหรือหมายจับ หมายค้น หรือหมายขัง ตามที่ศาลเห็นสมควรหรือโดยมีผู้ร้องขอก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  4. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๖๖ บัญญัติว่า “เหตุที่จะออกหมายจับได้มีดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาซึ่งมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสามปี หรือ (๒) เมื่อมีหลักฐานตามสมควรว่าบุคคลใดน่าจะได้กระทำความผิดอาญาและมีเหตุอันควรเชื่อว่าจะหลบหนี หรือจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน หรือก่อเหตุอันตรายประการอื่น ถ้าบุคคลนั้นไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง หรือไม่มาตามหมายเรียกหรือตามนัดโดยไม่มีข้อแก้ตัวอันควร ให้สันนิษฐานว่าบุคคลนั้นจะหลบหนี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  5. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๓ วรรคหนึ่งและวรรคสอง บัญญัติว่า “ในการจับนั้น เจ้าพนักงานหรือราษฎรซึ่งทำการจับต้องแจ้งแก่ผู้ที่จะถูกจับนั้นว่าเขาต้องถูกจับ แล้วสั่งให้ผู้ถูกจับไปยังที่ทำการของพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ถูกจับพร้อมด้วยผู้จับ เว้นแต่สามารถนำไปที่ทำการของพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบได้ในขณะนั้น ให้นำไปที่ทำการของพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบดังกล่าว แต่ถ้าจำเป็นก็ให้จับตัวไป ในกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้จับ ต้องแจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกจับทราบ หากมีหมายจับให้แสดงต่อผู้ถูกจับ พร้อมทั้งแจ้งด้วยว่า ผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะไม่ให้การหรือให้การก็ได้และถ้อยคำของผู้ถูกจับนั้นอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้และผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะพบและปรึกษาทนายความ หรือผู้ซึ่งจะเป็นทนายความ ถ้าผู้ถูกจับประสงค์จะแจ้งให้ญาติหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจทราบถึงการจับกุมที่สามารถดำเนินการได้โดยสะดวกและไม่เป็นการขัดขวางการจับหรือการควบคุมผู้ถูกจับหรือทำให้เกิดความไม่ปลอดภัยแก่บุคคลหนึ่งบุคคลใด ก็ให้เจ้าพนักงานอนุญาตให้ผู้ถูกจับดำเนินการได้ตามสมควรแก่กรณี ในการนี้ให้เจ้าพนักงานผู้จับนั้นบันทึกการจับดังกล่าวไว้ด้วย”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  6. พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๒ บัญญัติว่า “ในการควบคุมตัว เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบต้องบันทึกภาพและเสียงอย่างต่อเนื่องในขณะจับและควบคุมจนกระทั่งส่งตัวให้พนักงานสอบสวนหรือปล่อยตัวบุคคลดังกล่าวไป เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยที่ไม่สามารถกระทำได้ ก็ให้บันทึกเหตุนั้นเป็นหลักฐานไว้ในบันทึกการควบคุมตัว การควบคุมตัวตามวรรคหนึ่ง ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบแจ้งพนักงานอัยการและนายอำเภอในท้องที่ที่มีการควบคุมตัวโดยทันที สำหรับในกรุงเทพมหานครให้แจ้งพนักงานอัยการและผู้อำนวยการสำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครอง หากผู้รับแจ้งเห็นว่ามีเหตุอันควรสงสัยว่าจะมีการทรมาน การกระทำที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์หรือการกระทำให้บุคคลสูญหาย ให้ผู้รับแจ้งดำเนินการตามมาตรา ๒๖ ต่อไป”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  7. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคหนึ่งและวรรคสอง บัญญัติว่า “เจ้าพนักงานหรือราษฎรผู้ทำการจับต้องเอาตัวผู้ถูกจับไปยังที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๓ โดยทันที และเมื่อถึงที่นั้นแล้ว ให้ส่งตัวผู้ถูกจับแก่พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจของที่ทำการของพนักงานสอบสวนดังกล่าว เพื่อดำเนินการดังต่อไปนี้ (๑) ในกรณีที่เจ้าพนักงานเป็นผู้จับให้เจ้าพนักงานผู้จับนั้นแจ้งข้อกล่าวหา และรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุแห่งการจับให้ผู้ถูกจับทราบ ถ้ามีหมายจับให้แจ้งให้ผู้ถูกจับทราบและอ่านให้ฟังและมอบสำเนาบันทึกการจับแก่ผู้ถูกจับนั้น (๒) ในกรณีที่ราษฎรเป็นผู้จับ ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งรับมอบตัวบันทึกชื่อ อาชีพ ที่อยู่ของผู้จับ อีกทั้งข้อความและพฤติการณ์แห่งการจับนั้นไว้ และให้ผู้จับลงลายมือชื่อกำกับไว้เป็นสำคัญเพื่อดำเนินการแจ้งข้อกล่าวหาและรายละเอียดแห่งการจับให้ผู้ถูกจับทราบและแจ้งให้ผู้ถูกจับทราบด้วยว่าผู้ถูกจับมีสิทธิที่จะไม่ให้การหรือให้การก็ได้ และถ้อยคำของผู้ถูกจับอาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ เมื่อได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งแล้วให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ ซึ่งมีผู้นำผู้ถูกจับมาส่งแจ้งให้ผู้ถูกจับทราบถึงสิทธิตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๗/๑ รวมทั้งจัดให้ผู้ถูกจับสามารถติดต่อกับญาติหรือผู้ซึ่งผู้ถูกจับไว้วางใจเพื่อแจ้งให้ทราบถึงการจับกุมและสถานที่ที่ถูกควบคุมได้ในโอกาสแรกเมื่อผู้ถูกจับมาถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามวรรคหนึ่ง หรือถ้ากรณีผู้ถูกจับร้องขอให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเป็นผู้แจ้ง ก็ให้จัดการตามคำร้องขอนั้นโดยเร็ว และให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจบันทึกไว้ ในการนี้มิให้เรียกค่าใช้จ่ายใด ๆ จากผู้ถูกจับ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  8. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคสาม บัญญัติว่า “ในกรณีที่จำเป็น เจ้าพนักงานหรือราษฎรซึ่งทำการจับจะจัดการพยาบาลผู้ถูกจับเสียก่อนนำตัวไปส่งตามมาตรานี้ก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  9. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗/๑ บัญญัติว่า “ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหาซึ่งถูกควบคุมหรือขังมีสิทธิแจ้งหรือขอให้เจ้าพนักงานแจ้งให้ญาติหรือผู้ซึ่งผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหาไว้วางใจทราบถึงการถูกจับกุมและสถานที่ที่ถูกควบคุมในโอกาสแรกและให้ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหามีสิทธิดังต่อไปนี้ด้วย (๑) พบและปรึกษาผู้ซึ่งจะเป็นทนายความเป็นการเฉพาะตัว (๒) ให้ทนายความหรือผู้ซึ่งตนไว้วางใจเข้าฟังการสอบปากคำตนได้ในชั้นสอบสวน (๓) ได้รับการเยี่ยมหรือติดต่อกับญาติได้ตามสมควร (๔) ได้รับการรักษาพยาบาลโดยเร็วเมื่อเกิดการเจ็บป่วย ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งรับมอบตัวผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหามีหน้าที่แจ้งให้ผู้ถูกจับหรือผู้ต้องหานั้นทราบในโอกาสแรกถึงสิทธิตามวรรคหนึ่ง”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  10. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔ วรรคสี่ บัญญัติว่า “ถ้อยคำใด ๆ ที่ผู้ถูกจับให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับ หรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในชั้นจับกุมหรือรับมอบตัวผู้ถูกจับ ถ้าถ้อยคำนั้นเป็นคำรับสารภาพของผู้ถูกจับว่าตนได้กระทำความผิดห้ามมิให้รับฟังเป็นพยานหลักฐาน แต่ถ้าเป็นถ้อยคำอื่น จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานในการพิสูจน์ความผิดของผู้ถูกจับได้ต่อเมื่อได้มีการแจ้งสิทธิตามวรรคหนึ่ง หรือตามมาตรา ๘๓ วรรคสอง แก่ผู้ถูกจับแล้วแต่กรณี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  11. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคหนึ่งและวรรคสาม บัญญัติว่า “ห้ามมิให้ควบคุมผู้ถูกจับไว้เกินกว่าจำเป็นตามพฤติการณ์แห่งคดี ในกรณีที่ผู้ถูกจับไม่ได้รับการปล่อยชั่วคราว และมีเหตุจำเป็นเพื่อทำการสอบสวน หรือการฟ้องคดีให้นำตัวผู้ถูกจับไปศาลภายในสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ถูกจับถูกนำตัวไปถึงที่ทำการของพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๘๓ เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นอันมิอาจก้าวล่วงเสียได้ โดยให้พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการยื่นคำร้องต่อศาลขอหมายขังผู้ต้องหานั้นไว้ ให้ศาลสอบถามผู้ต้องหาว่าจะมีข้อคัดค้านประการใดหรือไม่ และศาลอาจเรียกพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมาชี้แจงเหตุจำเป็น หรืออาจเรียกพยานหลักฐานมาเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  12. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคสอง บัญญัติว่า “ในกรณีความผิดลหุโทษ จะควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้เท่าเวลาที่จะถามคำให้การ และที่จะรู้ตัวว่าเป็นใครและที่อยู่ของเขาอยู่ที่ไหนเท่านั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  13. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๗ วรรคแปด บัญญัติว่า “ในการไต่สวนตามวรรคสามและวรรคเจ็ด ผู้ต้องหามีสิทธิแต่งทนายความเพื่อแถลงข้อคัดค้านและซักถามพยาน ถ้าผู้ต้องหาไม่มีทนายความเนื่องจากยังไม่ได้มีการปฏิบัติตามมาตรา ๑๓๔/๑ และผู้ต้องหาร้องขอ ให้ศาลตั้งทนายความให้ โดยทนายความนั้นมีสิทธิได้รับเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๓๔/๑ วรรคสาม โดยอนุโลม”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  14. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔/๑ บัญญัติว่า “พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีผู้นำผู้ถูกจับมาส่งนั้น จะปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นการจับโดยมีหมายของศาลให้รีบดำเนินการตามมาตรา ๖๔ และในกรณีที่ต้องส่งผู้ถูกจับไปยังศาล แต่ไม่อาจส่งไปได้ในขณะนั้นเนื่องจากเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่รับตัวผู้ถูกจับไว้มีอำนาจปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้จนกว่าจะถึงเวลาศาลเปิดทำการ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  15. พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๓ บัญญัติว่า “ในการควบคุมตัว เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบต้องบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัวโดยอย่างน้อยต้องมีรายละเอียด ดังต่อไปนี้ (๑) ข้อมูลอัตลักษณ์เกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัว เช่น ชื่อ นามสกุล หรือตำหนิรูปพรรณ (๒) วัน เวลา และสถานที่ของการถูกควบคุมตัว และข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ทำการควบคุมตัว ในกรณีที่มีการย้ายสถานที่ดังกล่าว จะต้องระบุถึงสถานที่ปลายทางที่รับตัวผู้ถูกควบคุมตัว รวมทั้งเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบการย้ายนั้น (๓) คำสั่งที่ให้มีการควบคุมตัว และเหตุแห่งการออกคำสั่งนั้น (๔) เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ออกคำสั่งให้ควบคุมตัว (๕) วัน เวลา และสถานที่ของการปล่อยตัวผู้ถูกควบคุมตัว และผู้มารับตัวผู้ถูกควบคุมตัว (๖) ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพร่างกายและจิตใจของผู้ถูกควบคุมตัว ก่อนถูกควบคุมตัว และก่อนการปล่อยตัว ในกรณีที่ผู้ถูกควบคุมตัวถึงแก่ความตายระหว่างการควบคุมตัว จะต้องระบุถึงสาเหตุแห่งการตายและสถานที่เก็บศพ (๗) ข้อมูลอื่น ๆ ที่คณะกรรมการกำหนดเพื่อป้องกันการทรมาน การกระทำที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ หรือการกระทำให้บุคคลสูญหาย”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  16. พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๔ บัญญัติว่า “เพื่อประโยชน์ของผู้ถูกควบคุมตัว ผู้มีส่วนได้เสียโดยชอบด้วยกฎหมายในการเข้าถึงข้อมูลของผู้ถูกควบคุมตัว เช่น ญาติ ผู้แทนหรือทนายความ หรือคณะกรรมการ คณะอนุกรรมการ หรือเจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการ มีสิทธิร้องขอต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบให้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัวตามมาตรา ๒๓ หากเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิเสธที่จะเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัว ผู้ร้องขอมีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลที่ตนเองมีภูมิลำเนา ศาลอาญาหรือศาลจังหวัดแห่งท้องที่ที่เชื่อว่ามีการทรมาน การกระทำที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรม หรือย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ หรือพบเห็นผู้ถูกกระทำให้สูญหายครั้งสุดท้าย แล้วแต่กรณี เพื่อให้ศาลสั่งเปิดเผยข้อมูลดังกล่าวได้ ศาลมีอำนาจสั่งให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามวรรคหนึ่งเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัวตามมาตรา ๒๓ ให้แก่ผู้ร้องขอได้ ในกรณีที่ศาลมีคำสั่งไม่เปิดเผยข้อมูล ผู้ร้องขออาจอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ คำสั่งศาลอุทธรณ์ให้เป็นที่สุด”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  17. พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๒๕ บัญญัติว่า “เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้รับผิดชอบหรือศาลอาจไม่เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้ถูกควบคุมตัวตามมาตรา ๒๓ หากผู้นั้นอยู่ภายใต้การคุ้มครองของกฎหมายโดยเป็นผู้อยู่ในอำนาจศาล และการเปิดเผยดังกล่าวอาจละเมิดต่อความเป็นส่วนตัวหรือก่อให้เกิดผลร้ายต่อบุคคล หรือเป็นอุปสรรคต่อการสืบสวนสอบสวนคดีอาญา”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  18. พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๕ มาตรา ๕๐ บัญญัติว่า “ผู้ใดไม่ได้รับความเป็นธรรมจากการกระทำหรือไม่กระทำการของข้าราชการตำรวจอันมิชอบ หรือพบเห็นข้าราชการตำรวจประพฤติปฏิบัติไม่เหมาะสมและเสื่อมเสียแก่เกียรติศักดิ์ของตำรวจ กระทำผิดวินัย หรือละเมิดประมวลจริยธรรมและจรรยาบรรณของตำรวจ ให้มีสิทธิร้องเรียนต่อ ก.ร.ตร. ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.ร.ตร. กำหนด หลักเกณฑ์และวิธีการดังกล่าวต้องไม่มีลักษณะเป็นการสร้างขั้นตอนโดยไม่จำเป็นและไม่เป็นการสร้างภาระแก่ประชาชนเกินสมควร”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  19. หน้า "กฎหมาย" ของเว็บไซต์สำนักงานตำรวจแห่งชาติ https://www.royalthaipolice.go.th/th/law แสดงรายการ "ระเบียบคณะกรรมการพิจารณาเรื่องร้องเรียนตำรวจ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการร้องเรียนต่อคณะกรรมการพิจารณาเรื่องร้องเรียนตำรวจ" (เปิดดูรายการเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ ยังไม่ได้อ่านเนื้อหาระเบียบ หน้านี้จึงไม่ได้สรุปขั้นตอนตามระเบียบนั้น)
  20. Police and Criminal Evidence Act 1984 section 41(1) บัญญัติว่า "Subject to the following provisions of this section and to sections 42 and 43 below, a person shall not be kept in police detention for more than 24 hours without being charged." และ section 41(2)(d) กำหนดเวลาเริ่มนับในกรณีทั่วไปว่า "the time at which the person arrested arrives at the first police station to which he is taken after his arrest."ที่มา: https://www.legislation.gov.uk/ukpga/1984/60/section/41 ฉบับปรับปรุงล่าสุด (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  21. StPO § 128 Abs. 1 Satz 1 บัญญัติว่า "Der Festgenommene ist, sofern er nicht wieder in Freiheit gesetzt wird, unverzüglich, spätestens am Tage nach der Festnahme, dem Richter bei dem Amtsgericht, in dessen Bezirk er festgenommen worden ist, vorzuführen."ที่มา: https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/__128.html (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  22. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2567 (ป.วิ.อ. ม. 84 วรรคสี่, ม. 226/3, ม. 227/1 · พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 ม. 3) ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “แม้ในชั้นจับกุมจำเลยและ ก. จะให้การรับสารภาพตามบันทึกการจับกุมว่าเมทแอมเฟตามีนและอาวุธปืนเป็นของทั้งสองคน แต่คำให้การดังกล่าวเป็นถ้อยคำรับสารภาพของจำเลยผู้ถูกจับที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับ จึงต้องห้ามมิให้รับฟังเป็นพยานหลักฐาน ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 มาตรา 3 ส่วนถ้อยคำอื่นที่จะรับฟังเป็นพยานหลักฐานตามบทบัญญัติดังกล่าวต้องไม่ใช่ถ้อยคำที่เป็นส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพของจำเลย ข้อความตามบันทึกจับกุมที่ระบุว่าเมทแอมเฟตามีนของกลางเป็นของจำเลย โดยมีรายละเอียดด้วยว่าซื้อมาจากบุคคลอื่นเพื่อนำมาจำหน่ายต่อ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำรับสารภาพของจำเลยนั่นเอง จึงต้องห้ามไม่ให้รับฟังเป็นพยาน ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ ส่วนคำรับสารภาพชั้นจับกุมของ ก. แม้จะไม่ห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐานในคดีของจำเลย แต่ก็ถือเป็นพยานบอกเล่าและซัดทอด ซึ่งมีเงื่อนไขให้รับฟังและมีน้ำหนักน้อยตาม ป.วิ.อ. มาตรา 226/3 และ 227/1”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  23. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6820/2567 (ป.วิ.อ. ม. 84 วรรคท้าย, ม. 226) ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “การที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ให้การต่อผู้ดำเนินกรรมวิธีซักถามในฐานะผู้ถูกดำเนินกรรมวิธีหรือผู้ต้องสงสัย และให้การต่อพนักงานสอบสวนในฐานะพยาน มิใช่คำให้การของผู้ถูกจับที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้จับเพราะขณะนั้นจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ยังไม่ได้ถูกจับกุม กรณีไม่อยู่ในบังคับตาม ป.วิ.อ. มาตรา 84 วรรคสี่ คำรับสารภาพและถ้อยคำอื่นของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 จึงไม่ต้องห้ามรับฟังตามบทบัญญัติมาตราดังกล่าว ทั้งการสอบปากคำจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 โดยผู้ดำเนินกรรมวิธีซักถามและพนักงานสอบสวนเป็นการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ เพราะขณะนั้นยังไม่มีเหตุเพียงพอที่จะดำเนินการขอออกหมายจับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ได้ เนื่องจากยังไม่รู้ว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 เป็นผู้กระทำความผิดฐานใดหรือไม่ การสอบปากคำจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 จึงเป็นเพียงการสอบถามเบื้องต้นในชั้นสืบสวนเท่านั้น ผู้ดำเนินกรรมวิธีและพนักงานสอบสวนไม่จำต้องแจ้งสิทธิใด ๆ ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ทราบก่อน หรือตั้งทนายความให้จำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 หรือให้ญาติของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 เข้าร่วมฟังการซักถาม ดังนั้นผลการดำเนินกรรมวิธีและบันทึกการนำชี้ที่เกิดเหตุ บันทึกคำให้การ/ชี้ยืนยันภาพถ่าย บันทึกคำให้การของพยาน รวมทั้งของกลางที่ตรวจยึดได้ จึงเป็นพยานหลักฐานที่เกิดขึ้นและได้มาโดยชอบ ไม่ต้องห้ามรับฟังตาม ป.วิ.อ. มาตรา 226 สามารถนำมารับฟังเป็นพยานหลักฐานลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 4 ได้”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  24. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6766/2561 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “แม้ ป.วิ.อ. มาตรา 84 ววรรคท้าย ประกอบ พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ.2550 มาตรา 3 จะห้ามมิให้รับฟังคำรับสารภาพชั้นจับกุมเป็นพยานหลักฐาน แต่กฎหมายห้ามมิให้รับฟังถ้อยคำรับสารภาพของผู้ถูกจับเป็นพยานหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ถูกจับเท่านั้น แต่มิได้ห้ามรับฟังเป็นพยานหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความผิดของผู้ร่วมกระทำความผิดอื่น จึงรับฟังบันทึกการจับกุม บันทึกถ้อยคำ และภาพถ่ายการชี้ตัว ประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์ผู้จับกุมเพื่อพิสูจน์ความผิดของจำเลยได้”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  25. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2583/2565 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “การขอให้ออกหมายจับบุคคลใดย่อมส่งผลกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของผู้ที่ถูกออกหมายจับ พนักงานสอบสวนจึงมีหน้าที่ต้องรวบรวมพยานหลักฐานให้เพียงพอที่จะเชื่อได้ว่าโจทก์กระทำผิดจริงซึ่งต้องกระทำด้วยความรอบคอบรัดกุม มิให้เกิดความผิดพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นที่แน่ใจว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายที่ได้มาจากการรวบรวมพยานหลักฐาน แต่พนักงานสอบสวนไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายหรือไม่ก่อนที่จะขอให้ออกหมายจับ ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญา เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวซึ่งเป็นการกระทำเพื่อปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของโจทก์จากการถูกดำเนินคดีโดยมิชอบจึงเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่พนักงานสอบสวนทำละเมิด”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม

ปรึกษาก่อนไปสถานีตำรวจ

ขอให้แจ้งฐานะของผู้ติดต่อ (ผู้รับหมายเรียก ผู้ต้องหา ญาติของผู้ถูกจับ ผู้เสียหาย หรือพยาน) สถานีตำรวจ ข้อหาหรือเรื่องที่เกี่ยวข้อง และวันนัดหรือเวลาที่ถูกควบคุมตัว ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนรับเรื่อง

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp