บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด · เตรียมตัวก่อนไปสถานีตำรวจ

ส่วนที่สอง ที่สถานีตำรวจ

การขอประกันตัวชั้นตำรวจ (ปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวน)

ประกันตัวชั้นตำรวจ: ผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๐๖ (๑) เจ้าพนักงานต้องสั่งโดยเร็วตามหลักเกณฑ์มาตรา ๑๐๘ และสั่งไม่ให้ปล่อยได้เฉพาะเหตุในมาตรา ๑๐๘/๑ การปล่อยชั้นสอบสวนใช้ได้ไม่เกินสามเดือน

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • ผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมและยังไม่ถูกฟ้อง ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ (๑) ถ้าศาลออกหมายขังแล้ว ให้ยื่นต่อศาลตามมาตรา ๑๐๖ (๒)
  • ผู้ยื่นคำร้องได้แก่ผู้ต้องหาเองหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้อง และการปล่อยชั่วคราวมีสามแบบ คือ ไม่มีประกัน มีประกัน และมีประกันกับหลักประกัน ตามมาตรา ๑๐๖
  • เจ้าพนักงานต้องสั่งคำร้องโดยเร็ว และผู้ต้องหาทุกคนพึงได้รับอนุญาต ตามหลักเกณฑ์ในมาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๑๓/๑
  • การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวทำได้เฉพาะเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อตามมาตรา ๑๐๘/๑ และคำสั่งต้องแสดงเหตุผลและแจ้งเป็นหนังสือโดยเร็ว
  • หลักประกันต้องไม่เกินควรแก่กรณี ตามมาตรา ๑๑๐ วรรคสาม และรัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๙ วรรคห้า
  • การปล่อยชั่วคราวโดยพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการใช้ได้ไม่เกินสามเดือน ขยายได้ไม่เกินหกเดือนเมื่อมีเหตุจำเป็น ตามมาตรา ๑๑๓

การปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวนคืออะไร

การปล่อยชั่วคราว คือการปล่อยผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมให้ออกไปอยู่นอกการควบคุมระหว่างการสอบสวน โดยผู้ต้องหายังมีหน้าที่มาตามนัด ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ แบ่งการปล่อยชั่วคราวเป็นสามแบบ คือ ไม่มีประกัน มีประกัน และมีประกันกับหลักประกัน1

ความต่างของสามแบบอยู่ที่สิ่งที่ผู้ยื่นต้องให้ไว้

แบบของการปล่อยชั่วคราวสิ่งที่ผู้ยื่นให้ไว้
ไม่มีประกันไม่มีสัญญาประกันและไม่มีหลักทรัพย์
มีประกันทำสัญญาประกันว่าจะนำตัวผู้ต้องหามาตามนัด
มีประกันและหลักประกันทำสัญญาประกันและวางหลักทรัพย์หรือเงินเป็นหลักประกัน

รัฐธรรมนูญ มาตรา ๒๙ วรรคห้า วางหลักว่าคำขอประกันผู้ต้องหาต้องได้รับการพิจารณา จะเรียกหลักประกันจนเกินควรแก่กรณีมิได้ และการไม่ให้ประกันต้องเป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ2

ยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวที่ไหน และใครเป็นผู้ยื่น

ผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมอยู่และยังไม่ถูกฟ้องต่อศาล ยื่นคำร้องต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี ส่วนผู้ต้องหาที่ศาลออกหมายขังแล้วแต่ยังไม่ถูกฟ้อง ยื่นต่อศาลที่ออกหมาย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ (๑) และ (๒)3 ผู้ยื่นได้แก่ผู้ต้องหาเองหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้อง

ช่วงเวลาที่สำคัญมีสองช่วง

  1. ช่วงที่ผู้ถูกจับอยู่ในการควบคุมของสถานีตำรวจ พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่รับตัวมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมไว้ ถ้าต้องส่งตัวไปศาลแต่ศาลปิดหรือใกล้ปิดทำการ มีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมไว้จนศาลเปิดทำการ ตามมาตรา ๘๔/๑4
  2. ช่วงหลังพนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอหมายขัง เมื่อศาลออกหมายขังแล้ว คำร้องขอปล่อยชั่วคราวต้องยื่นต่อศาล ตามมาตรา ๑๐๖ (๒)

ผู้ต้องหาที่ไปพบพนักงานสอบสวนตามหมายเรียกและไม่ได้ถูกจับ อาจถูกสั่งให้ไปศาลเพื่อขอออกหมายขังได้ทันทีหลังแจ้งข้อหา ตามมาตรา ๑๓๔ วรรคห้า5 ผู้ต้องหาในสถานการณ์นี้จึงควรเตรียมเอกสารสำหรับขอปล่อยชั่วคราวไว้ตั้งแต่ก่อนไปพบตามนัด

เจ้าพนักงานพิจารณาคำร้องจากอะไร

เจ้าพนักงานต้องสั่งคำร้องโดยเร็ว และผู้ต้องหาทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวตามหลักเกณฑ์ของกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๗6 ข้อที่ต้องพิจารณาประกอบมีเจ็ดข้อตามมาตรา ๑๐๘ วรรคหนึ่ง เช่น ความหนักเบาแห่งข้อหา พยานหลักฐานที่ปรากฏ ความน่าเชื่อถือของผู้ประกันหรือหลักประกัน และความน่าจะหลบหนี7

เจ้าพนักงานอาจรับฟังข้อเท็จจริง รายงาน หรือความเห็นของเจ้าพนักงานที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องประกอบการพิจารณาได้8 และในการอนุญาต อาจกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับที่อยู่หรือเงื่อนไขอื่น หรือสั่งให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ตรวจสอบหรือจำกัดการเดินทางเมื่อผู้นั้นยินยอม สำหรับผู้ที่อายุไม่ถึงสิบแปดปีบริบูรณ์ กฎหมายจำกัดการใช้อุปกรณ์ดังกล่าวไว้เป็นพิเศษ9

คำร้องที่เตรียมดีจึงควรตอบข้อพิจารณาตามมาตรา ๑๐๘ ให้ครบ เช่น แสดงที่อยู่เป็นหลักแหล่ง อาชีพ ความสัมพันธ์ของผู้ยื่นกับผู้ต้องหา และหลักประกันที่เหมาะสมกับข้อหา

เจ้าพนักงานสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวได้ในกรณีใด

การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวทำได้เฉพาะเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อข้อใดข้อหนึ่งในห้าข้อตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘/๑ วรรคหนึ่ง และคำสั่งไม่ให้ปล่อยต้องแสดงเหตุผลและแจ้งเป็นหนังสือ ตามวรรคสอง

เหตุห้าข้อ ได้แก่ ผู้ต้องหาจะหลบหนี จะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน จะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น ผู้ประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ หรือการปล่อยจะเป็นอุปสรรคหรือก่อความเสียหายต่อการสอบสวนหรือการดำเนินคดี10

คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล และต้องแจ้งเหตุให้ผู้ต้องหาและผู้ยื่นคำร้องทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว ตามมาตรา ๑๐๘/๑ วรรคสอง ผู้ยื่นคำร้องควรขอรับหนังสือแจ้งเหตุนี้ไว้ เพราะเหตุที่ระบุเป็นข้อมูลสำคัญในการยื่นคำร้องครั้งใหม่หรือยื่นต่อศาลในชั้นขอหมายขัง

ต้องมีประกันหรือหลักประกันเท่าใด

ในคดีที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสิบปีขึ้นไป ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวต้องมีประกัน และจะมีหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้ ในคดีอื่น จะปล่อยโดยไม่มีประกันเลย มีประกัน หรือมีประกันและหลักประกันก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคหนึ่งและวรรคสอง11

การเรียกประกันหรือหลักประกันจะเรียกจนเกินควรแก่กรณีไม่ได้ และต้องคำนึงถึงเงื่อนไขและมาตรการป้องกันที่ใช้กับผู้ถูกปล่อยชั่วคราวด้วย หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในรายละเอียดเป็นไปตามกฎกระทรวงหรือข้อบังคับของประธานศาลฎีกา แล้วแต่กรณี ตามมาตรา ๑๑๐ วรรคสาม12 หน้านี้ยังไม่ได้ระบุวงเงินหรืออัตราใดไว้ เพราะวงเงินขึ้นกับข้อหาและข้อเท็จจริงของแต่ละเรื่อง และกฎหมายลำดับรองที่กำหนดรายละเอียดอาจเปลี่ยนแปลงได้

การปล่อยชั่วคราวในชั้นสอบสวนใช้ได้นานเท่าใด

การปล่อยชั่วคราวที่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการสั่ง ใช้ได้ระหว่างการสอบสวน หรือจนกว่าศาลสั่งขัง หรือจนศาลประทับฟ้อง แต่ไม่เกินสามเดือนนับแต่วันแรกที่ปล่อย และขยายได้ไม่เกินหกเดือนเมื่อมีเหตุจำเป็นทำให้สอบสวนไม่เสร็จ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๓ วรรคหนึ่ง13

เมื่อการปล่อยชั่วคราวสิ้นสุดลงแล้ว ถ้ายังจำเป็นต้องควบคุมผู้ต้องหาต่อไป ต้องส่งตัวผู้ต้องหามาศาล และนำมาตรา ๘๗ วรรคสี่ถึงวรรคเก้า ซึ่งเป็นบทว่าด้วยการขังระหว่างสอบสวน มาใช้บังคับ14

ถ้าได้วางเงินสดหรือหลักทรัพย์ไว้ในชั้นสอบสวนและยังไม่ได้รับคืน ผู้ต้องหาหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องอาจยื่นคำร้องต่อพนักงานอัยการหรือศาล ขอให้ถือทรัพย์สินนั้นเป็นหลักประกันในชั้นถัดไปได้ ตามมาตรา ๑๑๓/๑15

เอกสารที่ควรเตรียมสำหรับการยื่นคำร้อง

การเตรียมเอกสารล่วงหน้าช่วยให้เจ้าพนักงานพิจารณาข้อเท็จจริงตามมาตรา ๑๐๘ ได้ครบ รายการต่อไปนี้เป็นรายการที่สำนักงานแนะนำให้เตรียม ไม่ใช่รายการที่กฎหมายกำหนด สถานีตำรวจแต่ละแห่งอาจขอเอกสารเพิ่มเติม ทุกรายการมีไว้เพื่อตอบข้อพิจารณาตามมาตรา ๑๐๘ และเหตุตามมาตรา ๑๐๘/๑

  1. เอกสารแสดงตนของผู้ต้องหาและผู้ยื่นคำร้อง
  2. เอกสารแสดงความเกี่ยวข้องระหว่างผู้ยื่นคำร้องกับผู้ต้องหา
  3. เอกสารแสดงที่อยู่เป็นหลักแหล่งและอาชีพของผู้ต้องหา
  4. เอกสารของทรัพย์สินที่จะวางเป็นหลักประกัน ถ้ามี
  5. ข้อเท็จจริงที่แสดงว่าไม่มีเหตุตามมาตรา ๑๐๘/๑ เช่น การมาพบพนักงานสอบสวนตามนัดทุกครั้ง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาในหมวดนี้ทุกฉบับเปิดตรวจจากระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา เมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ ข้อความในเครื่องหมายคำพูดคัดจากคำพิพากษาฉบับย่อคำต่อคำ ส่วนข้อความนำหน้าเป็นการสรุปของสำนักงานเพื่อให้เห็นว่าคำวินิจฉัยนั้นใช้กับขั้นตอนที่สถานีตำรวจอย่างไร

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3478/256417

เมื่อสิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับ สัญญาประกันสิ้นสุดและต้องคืนหลักประกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยตามมาตรา ๑๑๘ ว่า เมื่อผู้ต้องหาหรือจำเลยถึงแก่ความตายจนสิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับ สัญญาประกันเป็นอันสิ้นสุด และต้องคืนหลักประกันแก่ผู้ที่ควรรับไป หลักเดียวกันใช้กับการคืนหลักประกันเมื่อคดีถึงที่สุดหรือความรับผิดตามสัญญาประกันหมดไปโดยเหตุอื่น

“ป.วิ.อ. มาตรา 118 บัญญัติว่า "เมื่อคดีถึงที่สุดหรือความรับผิดตามสัญญาประกันหมดไปตามมาตรา 116 หรือโดยเหตุอื่น ให้คืนหลักประกันแก่ผู้ที่ควรรับไป" ดังนี้ เมื่อจำเลยที่ 4 ถึงแก่ความตายอันเป็นเหตุให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (1) สัญญาประกันตัวจำเลยที่ 4 เป็นอันสิ้นสุดลง ศาลจึงชอบที่จะคืนหลักประกันให้แก่ผู้ที่ควรรับไป”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2583/256518

ค่าเช่าหลักทรัพย์ประกันเรียกคืนได้เมื่อการดำเนินคดีไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อพนักงานสอบสวนขอออกหมายจับโดยไม่ตรวจสอบให้แน่ชัดว่าเป็นบุคคลเดียวกับคนร้าย ค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการละเมิด ผู้ที่ต้องเช่าหลักทรัพย์มาประกันตัวจึงควรเก็บหลักฐานค่าใช้จ่ายไว้

“การขอให้ออกหมายจับบุคคลใดย่อมส่งผลกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของผู้ที่ถูกออกหมายจับ พนักงานสอบสวนจึงมีหน้าที่ต้องรวบรวมพยานหลักฐานให้เพียงพอที่จะเชื่อได้ว่าโจทก์กระทำผิดจริงซึ่งต้องกระทำด้วยความรอบคอบรัดกุม มิให้เกิดความผิดพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นที่แน่ใจว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายที่ได้มาจากการรวบรวมพยานหลักฐาน แต่พนักงานสอบสวนไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายหรือไม่ก่อนที่จะขอให้ออกหมายจับ ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญา เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวซึ่งเป็นการกระทำเพื่อปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของโจทก์จากการถูกดำเนินคดีโดยมิชอบจึงเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่พนักงานสอบสวนทำละเมิด”

กฎหมายเปรียบเทียบ: เหตุที่ใช้จำกัดเสรีภาพระหว่างสอบสวนในเยอรมนี

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน มาตรา ๑๑๒ อนุญาตให้ขังผู้ต้องหาระหว่างสอบสวนได้เมื่อมีความสงสัยอย่างแน่นแฟ้นว่ากระทำผิด และมีเหตุแห่งการขัง ได้แก่ หลบหนี ความเสี่ยงที่จะหลบหนี หรือความเสี่ยงที่จะยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน เหตุเหล่านี้ใกล้เคียงกับเหตุที่ใช้สั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวตามมาตรา ๑๐๘/๑ ของไทย

กฎหมายเยอรมันกำหนดเหตุแห่งการขังไว้ในมาตรา ๑๑๒ วรรคสอง และเหตุเหล่านั้นต้องอาศัย "ข้อเท็จจริงที่ระบุได้" (bestimmte Tatsachen ข้อเท็จจริงที่เฉพาะเจาะจง)16 มาตรา ๑๐๘/๑ ของไทยใช้แนวทางเดียวกัน คือ จำกัดเหตุที่สั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวไว้ห้าข้อ และบังคับให้คำสั่งต้องแสดงเหตุผลเป็นหนังสือ

สำหรับผู้อ่านในประเทศไทย ข้อเปรียบเทียบนี้ชี้ว่า คำร้องขอปล่อยชั่วคราวที่ดีควรตอบเหตุตามมาตรา ๑๐๘/๑ ทีละข้อด้วยข้อเท็จจริง เช่น ที่อยู่ อาชีพ และประวัติการมาตามนัด เพราะเหตุเหล่านี้เป็นสิ่งที่เจ้าพนักงานต้องใช้เป็นฐานของคำสั่ง

คำถามที่พบบ่อย

คำถามในหมวดนี้เป็นคำถามที่ผู้ที่ต้องไปสถานีตำรวจถามบ่อย คำตอบเป็นหลักทั่วไปตามตัวบทที่ยกไว้ในเชิงอรรถของหน้านี้ ผลของแต่ละเรื่องขึ้นกับข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน

ขอประกันตัวที่สถานีตำรวจได้หรือไม่

ได้ ผู้ต้องหาที่ถูกควบคุมและยังไม่ถูกฟ้องยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวต่อพนักงานสอบสวนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ (๑)

ใครยื่นคำร้องแทนผู้ต้องหาได้

ผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องยื่นคำร้องได้ตามมาตรา ๑๐๖ วรรคหนึ่ง กฎหมายไม่ได้จำกัดไว้เฉพาะญาติ แต่ผู้ยื่นควรแสดงความเกี่ยวข้องกับผู้ต้องหาได้

ประกันตัวชั้นตำรวจ ทุกคดีต้องมีหลักประกันหรือไม่

ไม่ทุกคดี มาตรา ๑๑๐ วรรคหนึ่ง กำหนดให้คดีที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสิบปีขึ้นไปต้องมีประกัน ส่วนคดีอื่น มาตรา ๑๑๐ วรรคสอง ให้ปล่อยโดยไม่มีประกันเลย มีประกัน หรือมีประกันและหลักประกันก็ได้

ถูกปฏิเสธคำร้องแล้วทำอย่างไรต่อ

มาตรา ๑๐๘/๑ วรรคสอง กำหนดให้คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผลและแจ้งเป็นหนังสือ ผู้ยื่นใช้เหตุนั้นเตรียมคำร้องครั้งใหม่ หรือยื่นต่อศาลเมื่อพนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอหมายขัง ตามมาตรา ๑๐๖ (๒)

การปล่อยชั่วคราวชั้นตำรวจใช้ได้กี่เดือน

ไม่เกินสามเดือนนับแต่วันแรกที่ปล่อย ขยายได้ไม่เกินหกเดือนเมื่อมีเหตุจำเป็น ตามมาตรา ๑๑๓ วรรคหนึ่ง

ติดต่อสอบถาม

ผู้ที่ต้องการให้ที่ปรึกษากฎหมายของสำนักงานช่วยเตรียมคำร้องขอปล่อยชั่วคราวในชั้นพนักงานสอบสวน ติดต่อสอบถามแบบรักษาความลับ (Confidential Enquiry การติดต่อสอบถามที่ข้อมูลไม่ถูกเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก) ได้ที่ +66 81 654 5922 หรือ contact@eksiamlegal.com

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถยกถ้อยคำตัวบทกฎหมายคำต่อคำจากแหล่งทางการที่ระบุไว้ท้ายแต่ละรายการ พร้อมวันที่เปิดตรวจ และยกข้อความจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับย่อตามที่ระบบสืบค้นของศาลฎีกาแสดง

  1. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ วรรคหนึ่ง ตอนต้น บัญญัติว่า “คำร้องขอให้ปล่อยผู้ต้องหาหรือจำเลยชั่วคราวโดยไม่ต้องมีประกันหรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกัน ไม่ว่าผู้นั้นต้องควบคุมหรือขังตามหมายศาล ย่อมยื่นได้โดยผู้ต้องหา จำเลย หรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องดังนี้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  2. รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๒๙ วรรคห้า บัญญัติว่า “คำขอประกันผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาต้องได้รับการพิจารณาและจะเรียกหลักประกันจนเกินควรแก่กรณีมิได้ การไม่ให้ประกันต้องเป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  3. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๖ (๑) และ (๒) บัญญัติว่า “(๑) เมื่อผู้ต้องหาถูกควบคุมอยู่และยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาล ให้ยื่นต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี (๒) เมื่อผู้ต้องหาต้องขังตามหมายศาลและยังมิได้ถูกฟ้องต่อศาลให้ยื่นต่อศาลนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  4. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๘๔/๑ บัญญัติว่า “พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีผู้นำผู้ถูกจับมาส่งนั้น จะปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ก็ได้ แต่ถ้าเป็นการจับโดยมีหมายของศาลให้รีบดำเนินการตามมาตรา ๖๔ และในกรณีที่ต้องส่งผู้ถูกจับไปยังศาล แต่ไม่อาจส่งไปได้ในขณะนั้นเนื่องจากเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่รับตัวผู้ถูกจับไว้มีอำนาจปล่อยผู้ถูกจับชั่วคราวหรือควบคุมผู้ถูกจับไว้ได้จนกว่าจะถึงเวลาศาลเปิดทำการ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  5. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๔ วรรคห้า บัญญัติว่า “เมื่อได้มีการแจ้งข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าผู้ต้องหาไม่ใช่ผู้ถูกจับและยังไม่ได้มีการออกหมายจับแต่พนักงานสอบสวนเห็นว่ามีเหตุที่จะออกหมายขังผู้นั้นได้ตามมาตรา ๗๑ พนักงานสอบสวนมีอำนาจสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลเพื่อขอออกหมายขังโดยทันที แต่ถ้าขณะนั้นเป็นเวลาที่ศาลปิดหรือใกล้จะปิดทำการ ให้พนักงานสอบสวนสั่งให้ผู้ต้องหาไปศาลในโอกาสแรกที่ศาลเปิดทำการ กรณีเช่นว่านี้ให้นำมาตรา ๘๗ มาใช้บังคับแก่การพิจารณาออกหมายขังโดยอนุโลม หากผู้ต้องหาไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานสอบสวนดังกล่าว ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจจับผู้ต้องหานั้นได้ โดยถือว่าเป็นกรณีจำเป็นเร่งด่วนที่จะจับผู้ต้องหาได้โดยไม่มีหมายจับ และมีอำนาจปล่อยชั่วคราวหรือควบคุมตัวผู้ต้องหานั้นไว้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  6. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๗ บัญญัติว่า “เมื่อได้รับคำร้องให้ปล่อยชั่วคราว ให้เจ้าพนักงานหรือศาลรีบสั่งอย่างรวดเร็วและผู้ต้องหาหรือจำเลยทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว โดยอาศัยหลักเกณฑ์ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๐๘ มาตรา ๑๐๘/๑ มาตรา ๑๐๙ มาตรา ๑๑๐ มาตรา ๑๑๑ มาตรา ๑๑๒ มาตรา ๑๑๓ และมาตรา ๑๑๓/๑ คำสั่งให้ปล่อยชั่วคราวตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้เกี่ยวข้องดำเนินการตามคำสั่งดังกล่าวโดยทันที”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  7. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “ในการวินิจฉัยคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราว ต้องพิจารณาข้อเหล่านี้ประกอบ (๑) ความหนักเบาแห่งข้อหา (๒) พยานหลักฐานที่ปรากฏแล้วมีเพียงใด (๓) พฤติการณ์ต่าง ๆ แห่งคดีเป็นอย่างไร (๔) เชื่อถือผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันได้เพียงใด (๕) ผู้ต้องหาหรือจำเลยน่าจะหลบหนีหรือไม่ (๖) ภัยอันตรายหรือความเสียหายที่จะเกิดจากการปล่อยชั่วคราวมีเพียงใดหรือไม่ (๗) ในกรณีที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยต้องขังตามหมายศาล ถ้ามีคำคัดค้านของพนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ โจทก์ หรือผู้เสียหาย แล้วแต่กรณี ศาลพึงรับประกอบการวินิจฉัยได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  8. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ วรรคสอง บัญญัติว่า “เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง เจ้าพนักงานซึ่งมีอำนาจสั่งให้ปล่อยชั่วคราวหรือศาลอาจรับฟังข้อเท็จจริง รายงานหรือความเห็นของเจ้าพนักงานซึ่งกฎหมายกำหนดให้มีอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวกับการนั้นเพื่อประกอบการพิจารณาสั่งคำร้องด้วยก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  9. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ วรรคสาม บัญญัติว่า “ในการอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว เจ้าพนักงานซึ่งมีอำนาจสั่งให้ปล่อยชั่วคราวหรือศาลจะกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับที่อยู่หรือเงื่อนไขอื่นใดให้ผู้ถูกปล่อยชั่วคราวปฏิบัติ หรือในกรณีที่ผู้นั้นยินยอมจะสั่งให้ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หรืออุปกรณ์อื่นใดที่สามารถใช้ตรวจสอบหรือจำกัดการเดินทางของผู้ถูกปล่อยชั่วคราวก็ได้ ทั้งนี้ เพื่อป้องกันการหลบหนี หรือภัยอันตราย หรือความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น แต่ถ้าผู้ถูกปล่อยชั่วคราวมีอายุไม่ถึงสิบแปดปีบริบูรณ์ แม้ผู้นั้นยินยอม จะสั่งให้ใช้อุปกรณ์ดังกล่าวได้ต่อเมื่อผู้นั้นมีพฤติการณ์ที่อาจเป็นภัยต่อบุคคลอื่นอย่างร้ายแรง หรือมีเหตุสมควรประการอื่น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  10. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘/๑ บัญญัติว่า “การสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราว จะกระทำได้ต่อเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้ (๑) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะหลบหนี (๒) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน (๓) ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะไปก่อเหตุอันตรายประการอื่น (๔) ผู้ร้องขอประกันหรือหลักประกันไม่น่าเชื่อถือ (๕) การปล่อยชั่วคราวจะเป็นอุปสรรคหรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวนของเจ้าพนักงานหรือการดำเนินคดีในศาล คำสั่งไม่ให้ปล่อยชั่วคราวต้องแสดงเหตุผล และต้องแจ้งเหตุดังกล่าวให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยและผู้ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  11. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคหนึ่งและวรรคสอง บัญญัติว่า “ในคดีมีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกินสิบปีขึ้นไป ผู้ที่ถูกปล่อยชั่วคราวต้องมีประกันและจะมีหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้ ในคดีอย่างอื่นจะปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกันเลย หรือมีประกัน หรือมีประกันและหลักประกันด้วยก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  12. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๐ วรรคสาม บัญญัติว่า “การเรียกประกันหรือหลักประกันตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองจะเรียกจนเกินควรแก่กรณีมิได้ และต้องคำนึงถึงเงื่อนไขและมาตรการป้องกันต่าง ๆ ที่ได้ใช้กับผู้ถูกปล่อยชั่วคราวประกอบด้วย ทั้งนี้ ให้เป็นไปตาม หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ที่กำหนดในกฎกระทรวงหรือข้อบังคับของประธานศาลฎีกา แล้วแต่กรณี”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  13. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๓ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “เมื่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการสั่งปล่อยชั่วคราวไม่ว่าจะมีประกันหรือมีประกันและหลักประกันหรือไม่ การปล่อยชั่วคราวนั้นให้ใช้ได้ระหว่างการสอบสวนหรือจนกว่าผู้ต้องหาถูกศาลสั่งขังระหว่างสอบสวนหรือจนถึงศาลประทับฟ้อง แต่มิให้เกินสามเดือนนับแต่วันแรกที่มีการปล่อยชั่วคราว ไม่ว่าเป็นการปล่อยชั่วคราวโดยพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นทำให้ไม่อาจทำการสอบสวนได้เสร็จภายในกำหนดสามเดือนจะยืดเวลาการปล่อยชั่วคราวให้เกินสามเดือนก็ได้ แต่มิให้เกินหกเดือน”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  14. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๓ วรรคสอง บัญญัติว่า “เมื่อการปล่อยชั่วคราวสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่งแล้ว ถ้ายังมีความจำเป็นที่จะต้องควบคุมผู้ต้องหาไว้ต่อไปให้ส่งผู้ต้องหามาศาล และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๘๗ วรรคสี่ ถึงวรรคเก้า มาใช้บังคับ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  15. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๑๓/๑ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “ในกรณีที่มีการปล่อยชั่วคราวผู้ต้องหาในชั้นสอบสวนโดยมีการวางเงินสดหรือหลักทรัพย์อื่นเป็นประกันไม่ว่าต่อพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ และยังไม่ได้รับคืน หากผู้ต้องหาหรือจำเลยประสงค์จะขอปล่อยชั่วคราวต่อไป ผู้ต้องหาหรือจำเลยหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องอาจยื่นคำร้องต่อพนักงานอัยการหรือศาล แล้วแต่กรณี โดยขอให้ถือเอาทรัพย์สินดังกล่าวเป็นหลักประกันต่อไปก็ได้ เมื่อพนักงานอัยการหรือศาลเห็นสมควรแล้วอาจมีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว โดยถือว่าเงินสดหรือหลักทรัพย์ดังกล่าวนั้นเป็นหลักประกันในชั้นพนักงานอัยการหรือศาล แล้วแต่กรณีก็ได้ ให้พนักงานอัยการหรือศาลนั้นแจ้งพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี ให้ส่งหลักประกันเช่นว่านั้นต่อพนักงานอัยการหรือศาลภายในระยะเวลาที่พนักงานอัยการหรือศาลเห็นสมควร”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  16. StPO § 112 Abs. 1 Satz 1 บัญญัติว่า "Die Untersuchungshaft darf gegen den Beschuldigten angeordnet werden, wenn er der Tat dringend verdächtig ist und ein Haftgrund besteht." และ Abs. 2 กำหนดเหตุแห่งการขัง (Haftgrund) ได้แก่ หลบหนีหรือซ่อนตัว (Nr. 1) ความเสี่ยงที่จะหลบหนี "Fluchtgefahr" (Nr. 2) และความเสี่ยงที่จะยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน "Verdunkelungsgefahr" (Nr. 3)ที่มา: https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/__112.html (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  17. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3478/2564 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “ป.วิ.อ. มาตรา 118 บัญญัติว่า "เมื่อคดีถึงที่สุดหรือความรับผิดตามสัญญาประกันหมดไปตามมาตรา 116 หรือโดยเหตุอื่น ให้คืนหลักประกันแก่ผู้ที่ควรรับไป" ดังนี้ เมื่อจำเลยที่ 4 ถึงแก่ความตายอันเป็นเหตุให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 39 (1) สัญญาประกันตัวจำเลยที่ 4 เป็นอันสิ้นสุดลง ศาลจึงชอบที่จะคืนหลักประกันให้แก่ผู้ที่ควรรับไป”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  18. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2583/2565 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “การขอให้ออกหมายจับบุคคลใดย่อมส่งผลกระทบต่อสิทธิและเสรีภาพของผู้ที่ถูกออกหมายจับ พนักงานสอบสวนจึงมีหน้าที่ต้องรวบรวมพยานหลักฐานให้เพียงพอที่จะเชื่อได้ว่าโจทก์กระทำผิดจริงซึ่งต้องกระทำด้วยความรอบคอบรัดกุม มิให้เกิดความผิดพลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องเป็นที่แน่ใจว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายที่ได้มาจากการรวบรวมพยานหลักฐาน แต่พนักงานสอบสวนไม่ได้ตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าโจทก์เป็นบุคคลเดียวกับคนร้ายหรือไม่ก่อนที่จะขอให้ออกหมายจับ ต่อมาพนักงานอัยการฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญา เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าจ้างทนายความและค่าเช่าหลักทรัพย์ในการขอปล่อยชั่วคราวซึ่งเป็นการกระทำเพื่อปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของโจทก์จากการถูกดำเนินคดีโดยมิชอบจึงเป็นค่าเสียหายโดยตรงจากการที่พนักงานสอบสวนทำละเมิด”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม

ปรึกษาก่อนไปสถานีตำรวจ

ขอให้แจ้งฐานะของผู้ติดต่อ (ผู้รับหมายเรียก ผู้ต้องหา ญาติของผู้ถูกจับ ผู้เสียหาย หรือพยาน) สถานีตำรวจ ข้อหาหรือเรื่องที่เกี่ยวข้อง และวันนัดหรือเวลาที่ถูกควบคุมตัว ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนรับเรื่อง

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp