บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด · เตรียมตัวก่อนไปสถานีตำรวจ

ส่วนที่หนึ่ง ก่อนถึงสถานีตำรวจ

การแจ้งความร้องทุกข์ที่สถานีตำรวจ รวมถึงการแจ้งความในนามบริษัท

การแจ้งความร้องทุกข์ที่สถานีตำรวจ: คำร้องทุกข์ต้องมีเจตนาให้ผู้กระทำผิดได้รับโทษตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๒ (๗) และต้องมีข้อความตามมาตรา ๑๒๓ อธิบายสถานที่ร้องทุกข์ ผู้ที่ร้องทุกข์แทนผู้เสียหายได้ รวมถึงบริษัท และผลของการแจ้งความอันเป็นเท็จ

ปรับปรุงล่าสุด · ผู้รับผิดชอบเนื้อหา เอกสยาม ชัยศร ที่ปรึกษากฎหมาย

สาระสำคัญ

  • คำร้องทุกข์ต้องมีเจตนาให้ผู้กระทำผิดได้รับโทษ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๗) นิยามคำร้องทุกข์ว่าเป็นการกล่าวหาของผู้เสียหายที่กล่าวโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ
  • ผู้ที่ไม่ใช่ผู้เสียหายแจ้งเรื่องได้ในรูปคำกล่าวโทษ ตามมาตรา ๒ (๘) แต่ในความผิดต่อส่วนตัว พนักงานสอบสวนจะสอบสวนได้ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ตามมาตรา ๑๒๑ วรรคสอง
  • คำร้องทุกข์ต้องมีข้อความตามมาตรา ๑๒๓ ได้แก่ ชื่อและที่อยู่ผู้ร้องทุกข์ ลักษณะความผิด พฤติการณ์ ความเสียหาย และชื่อหรือรูปพรรณผู้กระทำผิดเท่าที่บอกได้ ทำเป็นหนังสือหรือร้องด้วยปากก็ได้
  • ร้องทุกข์ได้ทั้งต่อพนักงานสอบสวนและต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจตามมาตรา ๑๒๔ ซึ่งต้องรีบส่งเรื่องไปยังพนักงานสอบสวน
  • บริษัทและนิติบุคคลอื่นร้องทุกข์โดยผู้จัดการหรือผู้แทน ตามมาตรา ๕ (๓) เฉพาะความผิดที่กระทำต่อนิติบุคคลนั้น
  • การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญามีโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๒ ถึงมาตรา ๑๗๔

คำร้องทุกข์คืออะไร และต่างจากคำกล่าวโทษอย่างไร

คำร้องทุกข์ คือการที่ผู้เสียหายกล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ว่ามีผู้กระทำความผิดซึ่งทำให้ตนเสียหาย โดยมีเจตนาให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ ส่วนคำกล่าวโทษ คือการที่บุคคลอื่นซึ่งไม่ใช่ผู้เสียหายกล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ว่ามีการกระทำความผิด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๗) และ (๘)1

องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดของคำร้องทุกข์ คือเจตนาให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ การแจ้งเหตุต่อเจ้าหน้าที่โดยไม่มีเจตนาเช่นนั้น เช่น แจ้งไว้เพื่อเป็นหลักฐานเท่านั้น อาจไม่เข้านิยามคำร้องทุกข์ ผู้เสียหายจึงควรแจ้งต่อพนักงานสอบสวนให้ชัดว่าประสงค์ให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิด และตรวจว่าบันทึกของพนักงานสอบสวนระบุเจตนานี้ไว้

ใครเป็นผู้เสียหาย และใครร้องทุกข์แทนได้

ผู้เสียหาย คือบุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำความผิด รวมทั้งบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนตามมาตรา ๔ ๕ และ ๖ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๔)2 บุคคลที่มีอำนาจจัดการแทนมีอำนาจร้องทุกข์แทนผู้เสียหายได้ ตามมาตรา ๓ (๑)3

มาตรา ๕ กำหนดบุคคลที่จัดการแทนผู้เสียหายได้ไว้สามกลุ่ม4

ผู้จัดการแทนเงื่อนไขตามมาตรา ๕
(๑) ผู้แทนโดยชอบธรรมหรือผู้อนุบาลเฉพาะความผิดที่กระทำต่อผู้เยาว์หรือผู้ไร้ความสามารถซึ่งอยู่ในความดูแล
(๒) ผู้บุพการี ผู้สืบสันดาน สามีหรือภริยาเฉพาะกรณีผู้เสียหายถูกทำร้ายถึงตายหรือบาดเจ็บจนไม่สามารถจัดการเองได้
(๓) ผู้จัดการหรือผู้แทนอื่นของนิติบุคคลเฉพาะความผิดที่กระทำต่อนิติบุคคลนั้น

ร้องทุกข์ได้ที่ไหน

ผู้เสียหายร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๓ และร้องทุกข์ต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีตำแหน่งรองหรือเหนือพนักงานสอบสวนและมีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยก็ได้ ตามมาตรา ๑๒๔ ซึ่งกำหนดให้เจ้าพนักงานนั้นรีบส่งเรื่องไปยังพนักงานสอบสวน5

พนักงานสอบสวนที่รับผิดชอบการสอบสวนโดยปกติ คือพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ความผิดเกิด แต่มาตรา ๑๘ ให้อำนาจสอบสวนแก่พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ความผิดเกิด อ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิด หรือท้องที่ที่ผู้ต้องหามีที่อยู่หรือถูกจับด้วย และเมื่อมีเหตุจำเป็นหรือเพื่อความสะดวก ให้พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ผู้ต้องหามีที่อยู่หรือถูกจับเป็นผู้รับผิดชอบได้6

ในทางปฏิบัติ ผู้เสียหายควรเริ่มที่สถานีตำรวจแห่งท้องที่ที่เหตุเกิด เพราะเป็นท้องที่ที่โดยปกติรับผิดชอบการสอบสวน ถ้าไม่สะดวก ควรสอบถามพนักงานสอบสวนของสถานีที่ไปถึงว่าจะรับคำร้องทุกข์และส่งต่อตามมาตรา ๑๒๔ อย่างไร

คำร้องทุกข์ต้องมีข้อความอะไร

คำร้องทุกข์ต้องปรากฏชื่อและที่อยู่ของผู้ร้องทุกข์ ลักษณะแห่งความผิด พฤติการณ์ที่ความผิดได้กระทำลง ความเสียหายที่ได้รับ และชื่อหรือรูปพรรณของผู้กระทำผิดเท่าที่จะบอกได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๓ วรรคสอง คำร้องทุกข์ทำเป็นหนังสือหรือร้องด้วยปากก็ได้7

ถ้าทำเป็นหนังสือ ต้องลงวันเดือนปีและลายมือชื่อผู้ร้องทุกข์ ถ้าร้องด้วยปาก พนักงานสอบสวนต้องบันทึกไว้ ลงวันเดือนปี และลงลายมือชื่อผู้บันทึกกับผู้ร้องทุกข์ ตามมาตรา ๑๒๓ วรรคสาม

การเตรียมคำร้องทุกข์เป็นหนังสือล่วงหน้า ช่วยให้ข้อความครบตามมาตรา ๑๒๓ และลดความคลาดเคลื่อนของบันทึก รายการที่ควรเตรียมมีดังนี้

  1. ลำดับเหตุการณ์ ระบุวัน เวลา และสถานที่
  2. ชื่อ ที่อยู่ หรือรูปพรรณของผู้กระทำผิดเท่าที่ทราบ
  3. ความเสียหายที่ได้รับ พร้อมจำนวนเงินถ้ามี
  4. พยานเอกสารและพยานวัตถุ เช่น สัญญา หลักฐานการโอนเงิน ข้อความสนทนา หรือภาพถ่าย
  5. ชื่อและช่องทางติดต่อของพยานบุคคล
  6. ข้อความที่แสดงเจตนาให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำผิด

บริษัทหรือนิติบุคคลร้องทุกข์อย่างไร

บริษัทและนิติบุคคลอื่นร้องทุกข์ได้โดยผู้จัดการหรือผู้แทนอื่นของนิติบุคคล เฉพาะความผิดที่กระทำลงแก่นิติบุคคลนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕ (๓) ประกอบมาตรา ๓ (๑) ผู้ที่ไปพบพนักงานสอบสวนจึงต้องแสดงได้ว่าตนมีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล

เอกสารที่ควรเตรียมสำหรับการร้องทุกข์ในนามนิติบุคคล ได้แก่ หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลฉบับล่าสุด เอกสารแสดงตนของกรรมการผู้มีอำนาจ หนังสือมอบอำนาจกรณีให้บุคคลอื่นไปร้องทุกข์แทน และเอกสารของเรื่องที่ร้องทุกข์ รายการนี้เป็นคำแนะนำของสำนักงาน พนักงานสอบสวนอาจขอเอกสารเพิ่มตามลักษณะของนิติบุคคลและเรื่อง

ประเด็นที่ควรระวังในการร้องทุกข์ของนิติบุคคล คือ ขอบเขตของหนังสือมอบอำนาจ หนังสือมอบอำนาจควรระบุเรื่องที่มอบให้ร้องทุกข์ให้ชัด และลงนามโดยกรรมการตามข้อกำหนดเรื่องอำนาจกรรมการในหนังสือรับรองของนิติบุคคลนั้น

พนักงานสอบสวนไม่สอบสวนได้ในกรณีใด

พนักงานสอบสวนจะไม่ทำการสอบสวนก็ได้ในสามกรณี คือ ผู้เสียหายขอความช่วยเหลือแต่ไม่ยอมร้องทุกข์ตามระเบียบ ผู้เสียหายฟ้องคดีเองโดยไม่ได้ร้องทุกข์ก่อน หรือหนังสือกล่าวโทษเป็นบัตรสนเท่ห์หรือผู้กล่าวโทษไม่ยอมบอกว่าเป็นใครหรือไม่ยอมลงลายมือชื่อ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๒8

สำหรับความผิดต่อส่วนตัว ซึ่งประมวลกฎหมายอาญาเรียกว่าความผิดอันยอมความได้ พนักงานสอบสวนสอบสวนได้ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ตามมาตรา ๑๒๑ วรรคสอง9 และผู้เสียหายต้องร้องทุกข์ภายในกำหนดเวลา รายละเอียดอยู่ในหน้า ความผิดอันยอมความได้: กำหนดร้องทุกข์สามเดือน ผลของการสอบสวนที่ขาดเงื่อนไขเหล่านี้ต่ออำนาจฟ้องของพนักงานอัยการ อธิบายไว้ในหน้า การสอบสวนที่ชอบด้วยกฎหมายกับอำนาจฟ้อง

แก้หรือถอนคำร้องทุกข์ได้หรือไม่

ผู้ร้องทุกข์แก้คำร้องทุกข์หรือถอนคำร้องทุกข์ได้ทุกเมื่อ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๖ วรรคหนึ่ง แต่ในคดีที่ไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัว การถอนคำร้องทุกข์ไม่ตัดอำนาจพนักงานสอบสวนที่จะสอบสวน หรือพนักงานอัยการที่จะฟ้องคดี ตามมาตรา ๑๒๖ วรรคสอง10

ผลข้อนี้ทำให้การถอนคำร้องทุกข์ในความผิดอาญาแผ่นดินไม่ได้ยุติคดีโดยอัตโนมัติ ผู้ร้องทุกข์ที่บรรลุข้อตกลงกับอีกฝ่ายควรทราบผลข้อนี้ก่อนตกลง

การแจ้งความอันเป็นเท็จมีผลอย่างไร

การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาแก่พนักงานสอบสวน ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย มีโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๒11 ประมวลกฎหมายอาญายังมีบทลงโทษการแจ้งความเท็จอีกสองมาตรา

การแจ้งว่ามีการกระทำความผิดทั้งที่รู้ว่าไม่มีความผิดเกิดขึ้น มีโทษตามมาตรา ๑๗๓12 และถ้าทำเพื่อแกล้งให้บุคคลใดรับโทษหรือรับโทษหนักขึ้น มีโทษหนักขึ้นตามมาตรา ๑๗๔13

บทบัญญัติเหล่านี้ไม่ได้ห้ามการร้องทุกข์โดยสุจริตที่ผลการสอบสวนออกมาไม่เป็นไปตามที่ผู้ร้องทุกข์เชื่อ แต่ทำให้ผู้ร้องทุกข์ต้องเล่าข้อเท็จจริงตามที่รู้จริง แยกข้อเท็จจริงที่รู้เห็นเองออกจากสิ่งที่ได้ยินมาหรือคาดคะเน และไม่เพิ่มเติมรายละเอียดที่ไม่มีหลักฐาน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

คำพิพากษาศาลฎีกาในหมวดนี้ทุกฉบับเปิดตรวจจากระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา เมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ ข้อความในเครื่องหมายคำพูดคัดจากคำพิพากษาฉบับย่อคำต่อคำ ส่วนข้อความนำหน้าเป็นการสรุปของสำนักงานเพื่อให้เห็นว่าคำวินิจฉัยนั้นใช้กับขั้นตอนที่สถานีตำรวจอย่างไร

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7626/256816

เมื่อกรรมการยักยอกทรัพย์ของบริษัท ผู้ถือหุ้นเป็นผู้เสียหายและร้องทุกข์ได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในกรณีที่กรรมการของบริษัทเป็นผู้กระทำความผิดต่อบริษัทเสียเอง ผู้ถือหุ้นเป็นผู้เสียหายและร้องทุกข์เพื่อดำเนินคดีได้ แก้ปัญหาที่ผู้มีอำนาจลงนามแทนบริษัทคือผู้กระทำผิด

“โจทก์บรรยายฟ้องว่า โจทก์ร่วมและจำเลยรวมทั้งบุคคลอื่นอีก 1 คน เป็นผู้ถือหุ้น โดยโจทก์ร่วมและจำเลยเป็นกรรมการในบริษัทร่วมกันกระทำการแทนบริษัท ต่อมาจำเลยเบิกถอนเงินออกจากบัญชีเงินฝากของบริษัทแล้วเบียดบังยักยอกเงินเป็นของตนเองโดยทุจริต ทำให้โจทก์ร่วมในฐานะผู้ถือหุ้นในบริษัทได้รับความเสียหาย คำฟ้องของโจทก์เป็นการยืนยันแล้วว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัทและเป็นผู้เสียหายในกรณีที่กรรมการของบริษัทเป็นผู้กระทำความผิดต่อบริษัทซึ่งเป็นนิติบุคคลนั้นเอง ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทจึงสามารถร้องทุกข์เพื่อดำเนินคดีแก่จำเลยได้นั้น จึงมิใช่เป็นเรื่องนอกฟ้องนอกประเด็น”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/256517

ผู้จัดการสาขาของนิติบุคคลต่างประเทศเป็นผู้ที่พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานในประเทศไทยของนิติบุคคลต่างประเทศเป็น “ผู้จัดการ” ตามมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง พนักงานสอบสวนแจ้งสิทธิและแจ้งข้อหาแก่บุคคลนั้นแทนนิติบุคคลได้ แม้ไม่มีหนังสือมอบอำนาจ

“พนักงานสอบสวนมีการแจ้งสิทธิและแจ้งข้อหาแก่ ซ. ขณะที่เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานในประเทศไทยของจำเลย โดย ซ. ให้การปฏิเสธ แม้ ซ. มิได้เป็นกรรมการผู้มีอำนาจของจำเลยอันจะถือว่าเป็นผู้แทนนิติบุคคล แต่หนังสือรับรองข้อความที่นายทะเบียนเก็บรักษาไว้ของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ อันเป็นหนังสือรับรองว่าบริษัทจำเลยได้รับใบอนุญาตทำธุรกิจบริการก่อสร้าง ติดตั้งและทดสอบ โครงการก่อสร้าง โรงแยกก๊าซธรรมชาติ หน่วยที่ 5 ให้แก่บริษัท ป. โดยมี ซ. เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานในประเทศไทย ซ. ย่อมอยู่ในฐานะเป็นผู้จัดการสำนักงานสาขาของจำเลยในประเทศไทย พนักงานสอบสวนจึงมีอำนาจแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนได้ แม้จำเลยจะมิได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้ ซ. มีอำนาจดำเนินคดีแทนจำเลยด้วยก็ตาม เพราะ ซ. อยู่ในฐานะผู้จัดการตามความหมายใน ป.วิ.อ. มาตรา 7 วรรคหนึ่ง แล้ว กระบวนการสอบสวนจำเลยจึงชอบด้วยกฎหมาย”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5796/256718

การแจ้งข้อเท็จจริงตามความเข้าใจโดยสุจริตไม่เป็นแจ้งความเท็จหรือหมิ่นประมาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๗ ๑๗๒ ๑๗๓ และ ๓๒๖ ต้องกระทำโดยเจตนา การร้องเรียนที่แจ้งข้อเท็จจริงตามความเข้าใจโดยมีเหตุอันควรเชื่อว่าเป็นความจริง แม้คลาดเคลื่อนไปบ้าง ไม่เป็นความผิด ผู้แจ้งความจึงควรเล่าข้อเท็จจริงตามที่ประสบจริงและแยกส่วนที่เป็นความเข้าใจของตนให้ชัด

“ความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตาม ป.อ. มาตรา 137 เป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานอันเป็นบททั่วไป ส่วนความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาแก่... ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย และความผิดฐานรู้ว่าไม่มีการกระทำความผิดเกิดขึ้น แจ้งข้อความแก่... ว่าได้มีการกระทำความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 172 และ 173 เป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานในการยุติธรรมอันเป็นบทเฉพาะเกี่ยวกับความผิดอาญา สำหรับความผิดฐานหมิ่นประมาท ตาม ป.อ. มาตรา 326 ต้องเป็นการใส่ความโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นเสียหาย โดยความผิดทั้งหมดดังกล่าวที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดนั้น จะต้องกระทำไปโดยเจตนาโดยรู้สำนึกในการที่กระทำไม่ว่าประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผล คดีนี้จำเลยทั้งสามเพียงเพื่อต้องการทราบข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ในสัมปทานการดูดทราย เพื่อป้องกันส่วนได้เสียเพื่อความชอบธรรมตามสิทธิที่พึงมีพึงได้ตามกฎหมาย ข้อความที่ระบุไว้ในหนังสือร้องเรียนจึงเป็นการแจ้งข้อเท็จจริงตามสภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามความเข้าใจ โดยมีเหตุผลอันควรเชื่อว่าเป็นความจริงโดยสุจริต แม้ว่าจะมีข้อเท็จจริงบางส่วนที่พาดพิงเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่และการปฏิบัติงานของโจทก์กับเจ้าพนักงานศุลกากรนครพนมนั้น ก็เป็นข้อเท็จจริงที่มีเหตุอันควรสงสัยและคลาดเคลื่อนไปบ้างตามควร โดยมีจุดประสงค์ที่แท้จริงเพื่อต้องการให้มีคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงดำเนินการทางวินัยเท่านั้น มิได้มุ่งประสงค์ต้องการให้มีความเกี่ยวข้องเกี่ยวพันในความผิดเพื่อให้ต้องรับโทษทางอาญาแต่อย่างใด ดังนั้น การที่จำเลยทั้งสามทำหนังสือร้องเรียนแม้มีข้อความบางส่วนกล่าวพาดพิงถึงการปฏิบัติหน้าที่ของโจทก์ ก็ยังไม่มีข้อบ่งชี้ที่มีน้ำหนักเพียงพอให้รับฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามมีเจตนาแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานเพื่อกลั่นแกล้งโจทก์เกี่ยวกับความผิดอาญา และใส่ความหมิ่นประมาทโจทก์”

คำวินิจฉัยของศาล · คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3462/256719

ฟ้องโดยไม่มีการสอบสวนหรือการสอบสวนไม่ชอบ พนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยตามมาตรา ๑๒๐ ว่า ถ้าพนักงานอัยการฟ้องโดยไม่มีการสอบสวนก่อน หรือมีการสอบสวนแต่ไม่ชอบซึ่งถือว่าไม่มีการสอบสวน การฟ้องไม่ชอบด้วยกฎหมาย การร้องทุกข์และการสอบสวนที่ถูกต้องตั้งแต่ชั้นสถานีตำรวจจึงเป็นฐานของคดีทั้งเรื่อง

“แม้การพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบจะใช้ระบบไต่สวน ซึ่งศาลมีอำนาจแสวงหาข้อเท็จจริงได้เอง แต่กรณียังคงต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่ง ป.วิ.อ. ซึ่ง ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 120 ที่นำมาใช้บังคับแก่คดีนี้ด้วยตามมาตรา 6 แห่ง พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อัยการยื่นฟ้องคดีใดต่อศาล โดยมิได้มีการสอบสวนในความผิดนั้นก่อน" ดังนี้ ถ้าพนักงานอัยการฟ้องคดีโดยมิได้มีการสอบสวนก่อนหรือมีการสอบสวนแล้ว แต่การสอบสวนไม่ชอบ ซึ่งต้องถือว่าไม่มีการสอบสวนเช่นกัน เมื่อการฟ้องไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลจึงไม่มีอำนาจสั่งให้โจทก์แก้ฟ้องในส่วนผู้กระทำความผิดมูลฐานและพฤติการณ์อันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการจากเดิม ซึ่งมีพฤติการณ์การกระทำความผิดที่แตกต่างกัน และเพิ่งมีการสอบสวนเพิ่มเติมภายหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้วได้ เพราะการจะสั่งให้โจทก์แก้ฟ้อง ตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 มาตรา 15 วรรคสาม นั้น ฟ้องเดิมจะต้องเป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายอยู่แล้ว เพียงแต่เป็นกรณีที่ฟ้องเดิมไม่สมบูรณ์โดยไม่ได้บรรยายคำฟ้องให้ครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดไว้เท่านั้น”

กฎหมายเปรียบเทียบ: การแจ้งความและคำขอให้ดำเนินคดีในเยอรมนี

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเยอรมัน มาตรา ๑๕๘ แยกการแจ้งเหตุความผิด (Anzeige การแจ้งความ) ออกจากคำขอให้ดำเนินคดี (Strafantrag คำร้องขอให้ลงโทษ) และให้ยื่นได้ทั้งต่อพนักงานอัยการ เจ้าหน้าที่ตำรวจ และศาลชั้นต้นระดับท้องถิ่น (Amtsgericht ศาลท้องถิ่น) สำหรับความผิดที่ดำเนินคดีได้เมื่อมีคำขอเท่านั้น กฎหมายกำหนดให้ต้องยืนยันตัวตนและเจตนาให้ดำเนินคดีของผู้ยื่น

การแยกสองแนวคิดนี้ตรงกับการแยกคำกล่าวโทษและคำร้องทุกข์ในมาตรา ๒ (๗) และ (๘) ของไทย และข้อกำหนดเรื่องเจตนาให้ดำเนินคดี (Verfolgungswille เจตนาให้ดำเนินคดี) ของเยอรมนี ใกล้เคียงกับเจตนาจะให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษในนิยามคำร้องทุกข์ของไทย14

สำหรับผู้อ่านในประเทศไทย ข้อที่ควรนำไปใช้คือ ทั้งสองระบบให้ความสำคัญกับการแสดงตัวตนและเจตนาให้ดำเนินคดีอย่างชัดแจ้ง ผู้ร้องทุกข์จึงควรตรวจว่าบันทึกของพนักงานสอบสวนระบุชื่อผู้ร้องทุกข์และเจตนาให้ดำเนินคดีไว้ครบ โดยเฉพาะในความผิดต่อส่วนตัว

คำถามที่พบบ่อย

คำถามในหมวดนี้เป็นคำถามที่ผู้ที่ต้องไปสถานีตำรวจถามบ่อย คำตอบเป็นหลักทั่วไปตามตัวบทที่ยกไว้ในเชิงอรรถของหน้านี้ ผลของแต่ละเรื่องขึ้นกับข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน

แจ้งความที่สถานีตำรวจใดก็ได้หรือไม่

ผู้เสียหายร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนตามมาตรา ๑๒๓ หรือต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจตามมาตรา ๑๒๔ ซึ่งต้องรีบส่งเรื่องไปยังพนักงานสอบสวน โดยปกติพนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ความผิดเกิดเป็นผู้รับผิดชอบการสอบสวน ตามมาตรา ๑๘ วรรคสาม

ร้องทุกข์แทนบิดามารดาที่บาดเจ็บได้หรือไม่

ผู้สืบสันดานจัดการแทนผู้เสียหายได้ในความผิดที่ผู้เสียหายถูกทำร้ายถึงตายหรือบาดเจ็บจนไม่สามารถจัดการเองได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕ (๒)

พนักงานบริษัทไปแจ้งความแทนบริษัทได้หรือไม่

นิติบุคคลร้องทุกข์โดยผู้จัดการหรือผู้แทนอื่นตามมาตรา ๕ (๓) ผู้ที่ไปแจ้งความควรมีเอกสารแสดงอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล เช่น หนังสือมอบอำนาจจากกรรมการผู้มีอำนาจ

ร้องทุกข์ด้วยปากเปล่าได้หรือไม่

ได้ มาตรา ๑๒๓ วรรคสาม ให้ร้องทุกข์ด้วยปากได้ โดยพนักงานสอบสวนต้องบันทึกไว้ และลงลายมือชื่อทั้งผู้บันทึกและผู้ร้องทุกข์

ถอนแจ้งความแล้วคดีจบหรือไม่

ขึ้นกับประเภทความผิด ในความผิดต่อส่วนตัว การถอนคำร้องทุกข์โดยถูกต้องตามกฎหมายทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับตามมาตรา ๓๙ (๒)15 ในความผิดอื่น การถอนไม่ตัดอำนาจพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการตามมาตรา ๑๒๖ วรรคสอง

ติดต่อสอบถาม

ผู้เสียหาย บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล ที่ประสงค์ให้ที่ปรึกษากฎหมายของสำนักงานเตรียมคำร้องทุกข์และเอกสารประกอบ ติดต่อสอบถามแบบรักษาความลับ (Confidential Enquiry การติดต่อสอบถามที่ข้อมูลไม่ถูกเปิดเผยต่อบุคคลภายนอก) ได้ที่ +66 81 654 5922 หรือ contact@eksiamlegal.com

เชิงอรรถและแหล่งที่มา

เชิงอรรถยกถ้อยคำตัวบทกฎหมายคำต่อคำจากแหล่งทางการที่ระบุไว้ท้ายแต่ละรายการ พร้อมวันที่เปิดตรวจ และยกข้อความจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับย่อตามที่ระบบสืบค้นของศาลฎีกาแสดง

  1. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๗) และ (๘) บัญญัติว่า “(๗) “คำร้องทุกข์” หมายความถึงการที่ผู้เสียหายได้กล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ว่ามีผู้กระทำความผิดขึ้น จะรู้ตัวผู้กระทำความผิดหรือไม่ก็ตาม ซึ่งกระทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้เสียหาย และการกล่าวหาเช่นนั้นได้กล่าวโดยมีเจตนาจะให้ผู้กระทำความผิดได้รับโทษ (๘) “คำกล่าวโทษ” หมายความถึงการที่บุคคลอื่นซึ่งไม่ใช่ผู้เสียหายได้กล่าวหาต่อเจ้าหน้าที่ ว่ามีบุคคลรู้ตัวหรือไม่ก็ดี ได้กระทำความผิดอย่างหนึ่งขึ้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  2. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒ (๔) บัญญัติว่า “(๔) “ผู้เสียหาย” หมายความถึงบุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่ง รวมทั้งบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนได้ ดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๔, ๕ และ ๖”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  3. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓ บัญญัติว่า “บุคคลดังระบุในมาตรา ๔, ๕ และ ๖ มีอำนาจจัดการต่อไปนี้แทนผู้เสียหายตามเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆ (๑) ร้องทุกข์ (๒) เป็นโจทก์ฟ้องคดีอาญา หรือเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ (๓) เป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา (๔) ถอนฟ้องคดีอาญาหรือคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา (๕) ยอมความในคดีความผิดต่อส่วนตัว”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  4. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๕ บัญญัติว่า “บุคคลเหล่านี้จัดการแทนผู้เสียหายได้ (๑) ผู้แทนโดยชอบธรรมหรือผู้อนุบาล เฉพาะแต่ในความผิดซึ่งได้กระทำต่อผู้เยาว์ หรือผู้ไร้ความสามารถซึ่งอยู่ในความดูแล (๒) ผู้บุพการี ผู้สืบสันดาน สามีหรือภริยาเฉพาะแต่ในความผิดอาญา ซึ่งผู้เสียหายถูกทำร้ายถึงตายหรือบาดเจ็บจนไม่สามารถจะจัดการเองได้ (๓) ผู้จัดการหรือผู้แทนอื่น ๆ ของนิติบุคคล เฉพาะความผิดซึ่งกระทำลงแก่นิติบุคคลนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  5. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๔ วรรคหนึ่งและวรรคสองและวรรคสาม บัญญัติว่า “ผู้เสียหายจะร้องทุกข์ต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ ซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่รองหรือเหนือพนักงานสอบสวน และเป็นผู้ซึ่งมีหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยตามกฎหมายก็ได้ เมื่อมีหนังสือร้องทุกข์ยื่นต่อเจ้าพนักงานเช่นกล่าวแล้ว ให้รีบจัดการส่งไปยังพนักงานสอบสวน และจะจดหมายเหตุอะไรไปบ้างเพื่อประโยชน์ของพนักงานสอบสวนก็ได้ เมื่อมีคำร้องทุกข์ด้วยปากให้รีบจัดการให้ผู้เสียหายไปพบกับพนักงานสอบสวนเพื่อจดบันทึกคำร้องทุกข์นั้นดังบัญญัติในมาตราก่อน ในกรณีเร่งร้อนเจ้าพนักงานนั้นจะจดบันทึกเสียเองก็ได้ แต่แล้วให้รีบส่งไปยังพนักงานสอบสวน และจะจดหมายเหตุอะไรไปบ้างเพื่อประโยชน์ของพนักงานสอบสวนก็ได้”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  6. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘ วรรคหนึ่งและวรรคสองและวรรคสาม บัญญัติว่า “ในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ปลัดอำเภอ และข้าราชการตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่นายร้อยตำรวจตรีหรือเทียบเท่านายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป มีอำนาจสอบสวนความผิดอาญาซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดภายในเขตอำนาจของตน หรือผู้ต้องหามีที่อยู่ หรือถูกจับภายในเขตอำนาจของตนได้ สำหรับในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้ข้าราชการตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่ชั้นนายร้อยตำรวจตรีหรือเทียบเท่านายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป มีอำนาจสอบสวนความผิดอาญาซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดภายในเขตอำนาจของตน หรือผู้ต้องหามีที่อยู่ หรือถูกจับภายในเขตอำนาจของตนได้ ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในมาตรา ๑๙ มาตรา ๒๐ และมาตรา ๒๑ ความผิดอาญาได้เกิดในเขตอำนาจพนักงานสอบสวนคนใด โดยปกติให้เป็นหน้าที่พนักงานสอบสวนผู้นั้นเป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนความผิดนั้น ๆ เพื่อดำเนินคดี เว้นแต่เมื่อมีเหตุจำเป็นหรือเพื่อความสะดวก จึงให้พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่ที่ผู้ต้องหามีที่อยู่ หรือถูกจับเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการสอบสวน”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  7. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๓ บัญญัติว่า “ผู้เสียหายอาจร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนได้ คำร้องทุกข์นั้นต้องปรากฏชื่อและที่อยู่ของผู้ร้องทุกข์ ลักษณะแห่งความผิด พฤติการณ์ต่าง ๆ ที่ความผิดนั้นได้กระทำลง ความเสียหายที่ได้รับและชื่อหรือรูปพรรณของผู้กระทำผิดเท่าที่จะบอกได้ คำร้องทุกข์นี้จะทำเป็นหนังสือหรือร้องด้วยปากก็ได้ ถ้าเป็นหนังสือต้องมีวันเดือนปีและลายมือชื่อของผู้ร้องทุกข์ ถ้าร้องด้วยปาก ให้พนักงานสอบสวนบันทึกไว้ ลงวันเดือนปีและลงลายมือชื่อผู้บันทึกกับผู้ร้องทุกข์ในบันทึกนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  8. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๒ บัญญัติว่า “พนักงานสอบสวนจะไม่ทำการสอบสวน ในกรณีต่อไปนี้ก็ได้ (๑) เมื่อผู้เสียหายขอความช่วยเหลือ แต่ไม่ยอมร้องทุกข์ตามระเบียบ (๒) เมื่อผู้เสียหายฟ้องคดีเสียเองโดยมิได้ร้องทุกข์ก่อน (๓) เมื่อมีหนังสือกล่าวโทษเป็นบัตรสนเท่ห์ หรือบุคคลที่กล่าวโทษด้วยปากไม่ยอมบอกว่าเขาคือใคร หรือไม่ยอมลงลายมือชื่อในคำกล่าวโทษหรือบันทึกคำกล่าวโทษ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  9. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๑ บัญญัติว่า “พนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนคดีอาญาทั้งปวง แต่ถ้าเป็นคดีความผิดต่อส่วนตัว ห้ามมิให้ทำการสอบสวน เว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  10. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๒๖ บัญญัติว่า “ผู้ร้องทุกข์จะแก้คำร้องทุกข์ระยะใด หรือจะถอนคำร้องทุกข์เสียเมื่อใดก็ได้ ในคดีซึ่งมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว การถอนคำร้องทุกข์เช่นนั้นย่อมไม่ตัดอำนาจพนักงานสอบสวนที่จะสอบสวนหรือพนักงานอัยการที่จะฟ้องคดีนั้น”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  11. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๒ บัญญัติว่า “ผู้ใดแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญา แก่พนักงานอัยการ ผู้ว่าคดี พนักงานสอบสวน หรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญา ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  12. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๓ บัญญัติว่า “ผู้ใดรู้ว่ามิได้มีการกระทำความผิดเกิดขึ้นแจ้งข้อความแก่พนักงานสอบสวนหรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาว่า ได้มีการกระทำความผิด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  13. ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๔ บัญญัติว่า “ถ้าการแจ้งข้อความตามมาตรา ๑๗๒ หรือมาตรา ๑๗๓ เป็นการเพื่อจะแกล้งให้บุคคลใดต้องถูกบังคับตามวิธีการเพื่อความปลอดภัย ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท ถ้าการแจ้งตามความในวรรคแรกเป็นการเพื่อจะแกล้งให้บุคคลใดต้องรับโทษหรือรับโทษหนักขึ้น ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี และปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  14. StPO § 158 Abs. 1 Satz 1 บัญญัติว่า "Die Anzeige einer Straftat und der Strafantrag können bei der Staatsanwaltschaft, den Behörden und Beamten des Polizeidienstes und den Amtsgerichten angebracht werden." และ Abs. 2 บัญญัติว่า "Bei Straftaten, deren Verfolgung nur auf Antrag eintritt, müssen die Identität und der Verfolgungswille der antragstellenden Person sichergestellt sein."ที่มา: https://www.gesetze-im-internet.de/stpo/__158.html (เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙)
  15. ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๒) บัญญัติว่า “(๒) ในคดีความผิดต่อส่วนตัว เมื่อได้ถอนคำร้องทุกข์ ถอนฟ้องหรือยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย”ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (searchlaw.ocs.go.th) ฉบับปรับปรุงที่ใช้บังคับ เปิดตรวจเมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๙
  16. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7626/2568 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “โจทก์บรรยายฟ้องว่า โจทก์ร่วมและจำเลยรวมทั้งบุคคลอื่นอีก 1 คน เป็นผู้ถือหุ้น โดยโจทก์ร่วมและจำเลยเป็นกรรมการในบริษัทร่วมกันกระทำการแทนบริษัท ต่อมาจำเลยเบิกถอนเงินออกจากบัญชีเงินฝากของบริษัทแล้วเบียดบังยักยอกเงินเป็นของตนเองโดยทุจริต ทำให้โจทก์ร่วมในฐานะผู้ถือหุ้นในบริษัทได้รับความเสียหาย คำฟ้องของโจทก์เป็นการยืนยันแล้วว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัทและเป็นผู้เสียหายในกรณีที่กรรมการของบริษัทเป็นผู้กระทำความผิดต่อบริษัทซึ่งเป็นนิติบุคคลนั้นเอง ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทจึงสามารถร้องทุกข์เพื่อดำเนินคดีแก่จำเลยได้นั้น จึงมิใช่เป็นเรื่องนอกฟ้องนอกประเด็น”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  17. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2565 (ป.อ. ม. 95 (3) · ป.วิ.อ. ม. 7 วรรคหนึ่ง, ม. 165, ม. 172, ม. 226 · ป.รัษฎากร ม. 78/1 (2), ม. 83/8, ม. 83/10, ม. 90/4 (6) · พ.ร.บ.การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ.2542 ม. 16 · พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27 · พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำความผิด พ.ศ.2489 ม. 4–9) ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “พนักงานสอบสวนมีการแจ้งสิทธิและแจ้งข้อหาแก่ ซ. ขณะที่เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานในประเทศไทยของจำเลย โดย ซ. ให้การปฏิเสธ แม้ ซ. มิได้เป็นกรรมการผู้มีอำนาจของจำเลยอันจะถือว่าเป็นผู้แทนนิติบุคคล แต่หนังสือรับรองข้อความที่นายทะเบียนเก็บรักษาไว้ของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ อันเป็นหนังสือรับรองว่าบริษัทจำเลยได้รับใบอนุญาตทำธุรกิจบริการก่อสร้าง ติดตั้งและทดสอบ โครงการก่อสร้าง โรงแยกก๊าซธรรมชาติ หน่วยที่ 5 ให้แก่บริษัท ป. โดยมี ซ. เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานในประเทศไทย ซ. ย่อมอยู่ในฐานะเป็นผู้จัดการสำนักงานสาขาของจำเลยในประเทศไทย พนักงานสอบสวนจึงมีอำนาจแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนได้ แม้จำเลยจะมิได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้ ซ. มีอำนาจดำเนินคดีแทนจำเลยด้วยก็ตาม เพราะ ซ. อยู่ในฐานะผู้จัดการตามความหมายใน ป.วิ.อ. มาตรา 7 วรรคหนึ่ง แล้ว กระบวนการสอบสวนจำเลยจึงชอบด้วยกฎหมาย”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  18. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5796/2567 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “ความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตาม ป.อ. มาตรา 137 เป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานอันเป็นบททั่วไป ส่วนความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาแก่... ซึ่งอาจทำให้ผู้อื่นหรือประชาชนเสียหาย และความผิดฐานรู้ว่าไม่มีการกระทำความผิดเกิดขึ้น แจ้งข้อความแก่... ว่าได้มีการกระทำความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 172 และ 173 เป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานในการยุติธรรมอันเป็นบทเฉพาะเกี่ยวกับความผิดอาญา สำหรับความผิดฐานหมิ่นประมาท ตาม ป.อ. มาตรา 326 ต้องเป็นการใส่ความโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นเสียหาย โดยความผิดทั้งหมดดังกล่าวที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดนั้น จะต้องกระทำไปโดยเจตนาโดยรู้สำนึกในการที่กระทำไม่ว่าประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผล คดีนี้จำเลยทั้งสามเพียงเพื่อต้องการทราบข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ในสัมปทานการดูดทราย เพื่อป้องกันส่วนได้เสียเพื่อความชอบธรรมตามสิทธิที่พึงมีพึงได้ตามกฎหมาย ข้อความที่ระบุไว้ในหนังสือร้องเรียนจึงเป็นการแจ้งข้อเท็จจริงตามสภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามความเข้าใจ โดยมีเหตุผลอันควรเชื่อว่าเป็นความจริงโดยสุจริต แม้ว่าจะมีข้อเท็จจริงบางส่วนที่พาดพิงเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่และการปฏิบัติงานของโจทก์กับเจ้าพนักงานศุลกากรนครพนมนั้น ก็เป็นข้อเท็จจริงที่มีเหตุอันควรสงสัยและคลาดเคลื่อนไปบ้างตามควร โดยมีจุดประสงค์ที่แท้จริงเพื่อต้องการให้มีคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงดำเนินการทางวินัยเท่านั้น มิได้มุ่งประสงค์ต้องการให้มีความเกี่ยวข้องเกี่ยวพันในความผิดเพื่อให้ต้องรับโทษทางอาญาแต่อย่างใด ดังนั้น การที่จำเลยทั้งสามทำหนังสือร้องเรียนแม้มีข้อความบางส่วนกล่าวพาดพิงถึงการปฏิบัติหน้าที่ของโจทก์ ก็ยังไม่มีข้อบ่งชี้ที่มีน้ำหนักเพียงพอให้รับฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามมีเจตนาแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานเพื่อกลั่นแกล้งโจทก์เกี่ยวกับความผิดอาญา และใส่ความหมิ่นประมาทโจทก์”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม
  19. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3462/2567 ข้อความในคำพิพากษาฉบับย่อ: “แม้การพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบจะใช้ระบบไต่สวน ซึ่งศาลมีอำนาจแสวงหาข้อเท็จจริงได้เอง แต่กรณียังคงต้องอยู่ภายใต้บังคับแห่ง ป.วิ.อ. ซึ่ง ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 120 ที่นำมาใช้บังคับแก่คดีนี้ด้วยตามมาตรา 6 แห่ง พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้อัยการยื่นฟ้องคดีใดต่อศาล โดยมิได้มีการสอบสวนในความผิดนั้นก่อน" ดังนี้ ถ้าพนักงานอัยการฟ้องคดีโดยมิได้มีการสอบสวนก่อนหรือมีการสอบสวนแล้ว แต่การสอบสวนไม่ชอบ ซึ่งต้องถือว่าไม่มีการสอบสวนเช่นกัน เมื่อการฟ้องไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลจึงไม่มีอำนาจสั่งให้โจทก์แก้ฟ้องในส่วนผู้กระทำความผิดมูลฐานและพฤติการณ์อันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการจากเดิม ซึ่งมีพฤติการณ์การกระทำความผิดที่แตกต่างกัน และเพิ่งมีการสอบสวนเพิ่มเติมภายหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้วได้ เพราะการจะสั่งให้โจทก์แก้ฟ้อง ตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พ.ศ. 2559 มาตรา 15 วรรคสาม นั้น ฟ้องเดิมจะต้องเป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายอยู่แล้ว เพียงแต่เป็นกรณีที่ฟ้องเดิมไม่สมบูรณ์โดยไม่ได้บรรยายคำฟ้องให้ครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดไว้เท่านั้น”ที่มา ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา deka.supremecourt.or.th (ค้นด้วยเลขคดี) เปิดตรวจเมื่อ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ข้อจำกัด: ยกเฉพาะข้อความในฉบับย่อที่ระบบแสดง ข้อเท็จจริงเฉพาะคดีอยู่ในฉบับเต็ม

ปรึกษาก่อนไปสถานีตำรวจ

ขอให้แจ้งฐานะของผู้ติดต่อ (ผู้รับหมายเรียก ผู้ต้องหา ญาติของผู้ถูกจับ ผู้เสียหาย หรือพยาน) สถานีตำรวจ ข้อหาหรือเรื่องที่เกี่ยวข้อง และวันนัดหรือเวลาที่ถูกควบคุมตัว ข้อมูลของผู้ติดต่อเก็บเป็นความลับ และสำนักงานตรวจผลประโยชน์ขัดกันก่อนรับเรื่อง

ช่องทางติดต่อสำนักงาน

โทรศัพท์
081 654 5922
LINE
@507btqsu
WhatsApp
+66 87 989 6536
อีเมล
contact@eksiamlegal.com
สำนักงาน
บริษัท เอกสยาม แอนด์ พาร์ทเนอร์ส จำกัด
300/90 ถนนนวมินทร์ แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร 10240
ค่าบริการ
สำนักงานแจ้งขอบเขตงาน ผลส่งมอบ ระยะเวลา และค่าบริการเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงานทุกครั้ง
คิวอาร์โค้ดสำหรับเพิ่มบัญชี LINE Official ของสำนักงาน
LINE Official Accountปรึกษาทาง LINE @507btqsu
เปิดในแอป LINE
คิวอาร์โค้ดสำหรับติดต่อสำนักงานทาง WhatsApp
WhatsAppสำหรับผู้ติดต่อจากต่างประเทศ
เปิดใน WhatsApp